Κυριακή, Αυγούστου 19, 2007

Νυν υπέρ πάντων ο αγών - Κινητοποιηθείτε

Κινητοποιηθήκαμε για το blogme.gr,
Κινητοποιηθήκαμε για την Αμαλία,
Κινητοποιηθήκαμε για τις πυρκαγιές,
Κινητοποιηθήκαμε για πολλούς καθ’ όλα άξιους σκοπούς,

Τίποτα όμως από όλα αυτά δεν θα έχει ουσιαστικό περιεχόμενο αν συνεχίσουμε να αποδεχόμαστε παθητικά το συγκεκριμένο πολιτικό κατεστημένο που όχι μόνο δεν αντιμετωπίζει, αλλά υποθάλπει, χρησιμοποιεί και πολλές φορές ευθύνεται για τις κακοήθειες τις κοινωνίας μας και επωφελείται από αυτές. Πιο αναλυτικά είχα αναφερθεί σε αυτά τα θέματα σε αυτή την ανάρτηση.

Οι αρχηγοί των δύο μεγάλων κομμάτων εξακολουθούν να μιλούν για ισχυρές λαϊκές εντολές, εξακολουθούν να ζητούν αυτοδυναμίες για να εφαρμόσουν για άλλη μια φορά τα σωτήρια προγράμματά τους, να καταπολεμήσουν τη διαφθορά και τη διαπλοκή, να μας λυτρώσουν από όλα τα δεινά, αρκεί να «μην πάει χαμένη ούτε μία ψήφος», ενώ κόβουν και ράβουν τα εκλογικά συστήματα, εξασφαλίζοντας ότι οι ψήφοι που πάνε στα δύο κόμματα της εξουσίας είναι «πιο ίσες» από τις άλλες ψήφους. Κάποτε κυριαρχούσε η άποψη ότι οι αυτοδύναμες κυβερνήσεις είναι αναγκαίες, ενώ η ψήφος εκβιαζόταν και τα πρόβατα έμπαιναν στο μαντρί με το σκιάχτρο της ακυβερνησίας. Ωστόσο, σήμερα πρέπει να είναι πια προφανές σε κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο ότι η κατάσταση έχει αντιστραφεί. Είναι επιτακτική ανάγκη για την κοινωνία και τη χώρα μας να τρωθεί η εκλογική δύναμη των δύο μεγάλων κομμάτων και το ιερό γκράαλ είναι η μη αυτοδυναμία την επομένη των εκλογών!

Είναι αναγκαίο να δοθεί ένα σήμα ότι σημαντικό μέρος της κοινωνίας έχει αρχίσει πλέον να υπερβαίνει το τρέχον πολιτικό κατεστημένο και να χειραφετείται από αυτό. Είναι αναγκαίο να περιοριστεί η αλαζονεία των μεγάλων. Είναι αναγκαίο να καταστεί σαφές ότι η οικογενειοκρατία, τα πολιτικά τζάκια με γαρνιτούρα από ολίγους μαϊντανούς δεν αρκούν πια! Είναι αναγκαίο να δοθεί ένα σήμα για την ανάδυση νέων, υγιών πολιτικών δυνάμεων. Τέλος, είναι προτιμότερο να προκύψει μια κυβέρνηση συνεργασίας μεταξύ των δύο μεγάλων κομμάτων, κάτι εξαιρετικά πιθανό σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας, παρά να κυβερνηθούμε ξανά από ένα από τα δύο κόμματα με τον τρόπο που έχουμε γνωρίσει καλά πλέον.

Κάποιοι έχουν αρχίσει και ανασύρουν πάλι διάφορα σκιάχτρα από τη ναφθαλίνη για να θέσουν ψεύτικα, εκβιαστικά διλήμματα που δεν αντέχουν ούτε σε μια δεύτερη ματιά. Η ακυβερνησία δεν τρομάζει πολύ πια (όταν τα σημαντικότερα νομοσχέδια υπερψηφίζονται και από τα δύο μεγάλα κόμματα και η βασική ατζέντα είναι κοινή και για τα δύο) έτσι, τώρα, ο μπαμπούλας είναι τα μικρά κόμματα των ακραίων θέσεων. «Θέλετε να συνεργαστούμε με αυτούς;» μας λένε, «θέλετε να έχουν λόγο στη διακυβέρνηση της χώρας;», ψηφίστε εμάς, είμαστε ανίκανοι, διεφθαρμένοι, αλλά προωθούμε την ατζέντα που οδηγεί σε ένα καλύτερο αύριο, που θέτει η κοινή λογική, η ΕΕ, άλλοι διεθνείς οργανισμοί. Η απάντηση είναι άμεση, και ποιος σας υποχρεώνει κύριοι να συνεργαστείτε με ακραία κόμματα που θα σας επιβάλουν τις απόψεις τους; Συνεργαστείτε μεταξύ σας αφού είστε υπεύθυνα πολιτικά κόμματα που κόπτεστε για το μέλλον του τόπου! Η ατζέντα σας είναι περίπου ίδια, ο ανταγωνισμός σας εστιάζει στο ποιος είναι περισσότερο ικανός να την υλοποιήσει. Η συνεργασία αυτή θα σας απελευθερώσει από το μεγαλύτερο μέρος της πίεσης του «πολιτικού κόστους», αφού το άλλο κόμμα δεν θα καραδοκεί για να δρέψει τα οφέλη, και θα επιτρέψει επιτέλους την πραγματοποίηση των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων πολύ καλύτερα από ότι θα μπορούσε μια μονοκομματική κυβέρνηση! Αν πάλι έχετε τη στήριξη ενός μικρότερου κόμματος, είμαι βέβαιος ότι αυτό θα γίνει σε κάποιο αυστηρά ελεγχόμενο πλαίσιο. Εξάλλου, αν ψάχνουμε για πολιτικούς με ακραίες θέσεις, αυτοί δεν λείπουν ήδη, από το κυβερνών κυρίως κόμμα, καθώς το αριστερό άκρο έχει ήδη εκπροσώπηση στη βουλή, χωρίς αυτό να αλλάζει τον βασικό άξονα της πολιτικής της ΝΔ.

Καλώ λοιπόν όλους τους ιστολόγους που ασχολούνται συστηματικά ή περιστασιακά με πολιτικά θέματα να στηρίξουν ατομικά, ή σχηματίζοντας ομάδες ή με όποιο τρόπο προτιμούν, μια προσπάθεια προώθησης του ακόλουθου βασικού μηνύματος:

ΨΗΦΙΣΤΕ ΚΑΠΟΙΟ ΜΙΚΡΟ ΚΟΜΜΑ*

Μην ψηφίσετε Νέα Δημοκρατία, μην ψηφίσετε ΠΑΣΟΚ
Όχι σε εκλογικό αποτέλεσμα αυτοδύναμης κυβέρνησης
Μην επιτρέψετε σε κανέναν να εκβιάσει την ψήφο σας

Σεμνοί και ταπεινοί δεν θα γίνουν από μόνοι τους, πρέπει να τους ταπεινώσουμε εμείς.

Κάναμε αρκετές δοκιμές της δύναμης των ιστολογίων, τώρα έφτασε η ώρα της μεγάλης μάχης. Ιδού πεδίον δόξης λαμπρό. Τα κυρίαρχα ΜΜΕ προωθούν την ατζέντα τους ανάλογα με του πού βρίσκονται τα συμφέροντα των ιδιοκτητών τους. Το ΛΑΟΣ, αν και εξωκοινοβουλευτικό κόμμα, προβάλλεται δυσανάλογα, είτε ως ανάχωμα για τη Νέα Δημοκρατία από το ΠΑΣΟΚ είτε ως μπαμπούλας σε σχέση με την προοπτική εισόδου στη βουλή ενός ακροδεξιού κόμματος ώστε οι ψηφοφόροι να τρομοκρατηθούν. Υπάρχουν άλλα μικρά κόμματα που θα μπορούσαμε να ψηφίσουμε με καθαρή συνείδηση, ανάλογα με τις πολιτικές μας απόψεις. Ας αντισταθούμε! Ας αντισταθούμε με το λόγο στα πλαστικά σημαιάκια! Οι εκλογές είναι ένας από τους λίγους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να έχουμε κάποια αποτελέσματα, αρκεί να ψηφίζουμε με σκέψη, χωρίς φόβο, όπως αρμόζει σε ελεύθερους ανθρώπους και πολίτες. Νομίζουμε ότι ως ιστολόγοι μπορούμε να επιδράσουμε σημαντικά στο γίγνεσθαι της κοινωνίας και της πολιτικής; Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα.

Κανένας ο οποίος θα ψηφίσει ξανά Νέα Δημοκρατία ή ΠΑΣΟΚ δεν θα έχει το δικαίωμα να κλαίγεται ή να διαμαρτύρεται πάλι σαν μωρά παρθένος για την κατάντια του κράτους, για τις περιβαλλοντικές καταστροφές, για την αυθαιρεσία της εξουσίας, για την έλλειψη προστασίας, για τη διαπλοκή, για την αναξιοκρατία, για τη διαφθορά.

Προσπαθήστε και εσείς, μπορείτε να αναδημοσιεύσετε από αυτή την ανάρτηση ό,τι θέλετε, και το σκίτσο, ακόμη και χωρίς αναφορά της πηγής.

ΓΙΟΥΡΓΙΑ ΡΕ!!! ΠΑΡΤΕ ΤΟΥΣ ΦΑΛΑΓΓΙ!!!


Υ.Γ. Το παρόν ιστολόγιο τίθεται σε κατάσταση εκλογικής κινητοποίησης, οι άδειες των σκίτσων ανακαλούνται. Θα ακολουθήσουν και άλλες σχετικές αναρτήσεις μέχρι τις εκλογές.

*Εδώ έκανα μια διόρθωση, με βάση και όσα επισημάνθηκαν στα πρώτα δύο σχόλια. Πριν προέτρεπα και σε άκυρο, νομίζοντας ότι υπάρχει διαφορά στην καταμέτρηση μεταξύ λευκών και άκυρων. Κοιτάζοντας τον εκλογικό νόμο δεν διαπίστωσα κάποια διαφοροποίηση, συνεπώς, είναι πολύ καλύτερα να ψηφίσετε κάποιο μικρό κόμμα.

Τρίτη, Αυγούστου 14, 2007

Θεολογική φαντασία

Είχε βυθιστεί μέσα στον κόσμο του, όλα ήταν ακριβώς όπως πρέπει. Τα πλάσματα ζούσαν σε απόλυτη αρμονία, ο πόνος που μπορούσαν να αισθανθούν κυμαινόταν από μια απλή ενόχληση μέχρι το ισοδύναμο ενός έντονου μουδιάσματος, όπως όταν κάθεσαι πάνω στο πόδι σου για πολύ ώρα. Δεν υπήρχαν αρρώστιες, ακρωτηριασμοί, αναπηρίες, τα φυτά παρείχαν άφθονους καρπούς που ικανοποιούσαν την όρεξη όλων των πλασμάτων και όλοι έμοιαζαν να περνούν καλά, εφευρίσκοντας παιχνίδια και κάνοντας έρωτα για να περνούν τις μακριές ζωές τους. Τα πουλιά κελαηδούσαν με μελωδίες που δεν θα μπορούσε να φτάσει σε αρμονία και μεγαλείο ακόμη και η καλύτερη εκτέλεση του καλύτερου μουσικού έργου του κόσμου μας. Ασχήμια δεν υπήρχε, ακόμη και όταν κάποιο πλάσμα πέθαινε το σώμα του μετατρεπόταν σε χώμα που άνθιζε αμέσως, χωρίς το στάδιο της σήψης. «Καλά είναι έτσι, υπάρχουν μερικά προβληματάκια, αλλά σιγά, σιγά θα τα λύσω και αυτά» σκέφτηκε παρατηρώντας ένα καλοθρεμμένο νήπιο να λιάζεται δίπλα σε μια μικρή αρκούδα, ενώ και οι δύο απολάμβαναν μερικά γλυκά φρούτα και μέλι που στάλαζε από μια κυψέλη που βρισκόταν πάνω στο δέντρο όπου ακουμπούσαν. Πιο πέρα πρόσεξε έναν άδειο ωκεανό, «να θυμηθώ να κάνω να αναδυθούν μερικά νησιά εδώ» σκέφτηκε. Απολάμβανε το βουητό μέσα στο νου του που προερχόταν από κάθε σκέψη κάθε πλάσματος του κόσμου του, ώσπου ένα δυνατό τράνταγμα τον έκανε να επανέλθει μέσα στην τάξη.

Από πάνω του στεκόταν ο δάσκαλός του. «Άκουσε Λορόμπο, τα έχουμε ξαναπεί, αν θέλεις να αποφοιτήσεις με το δίπλωμα θεού Α΄ τάξης δεν πρέπει να είσαι τόσο μαλακός με τα πλάσματά σου!» Ο Λορόμπο κάτι πήγε να ψελίσει «Μα... ποιο είναι το νόημα να τα βασανίζω... τι θέλετε, να γίνω σαν τον Ιαχβέ εκεί πέρα που κάνει σαν να ευχαριστιέται με κάθε λοιμό και δυστυχία...» «Λορόμπο» τον έκοψε ο δάσκαλος «αν διάβαζες λίγο τα βιβλία σου θα ήξερες ότι σκοπός της ύπαρξης είναι η μάθηση, οι ψυχές φτάνουν στην κάθαρση μέσω των παθημάτων τους αποκτώντας αρετές όπως η υπομονή, η ευσπλαχνία, το θάρρος, υπερβαίνοντας τον εγωισμό τους, οδηγούμενες από τον έρωτα για το ανώτερο! Τα πλάσματά σου, ή μάλλον οι ψυχές τους που δεν είναι παρά αντανακλάσεις της δικής σου συνείδησης πρέπει να αποκτήσουν εμπειρίες που μπορούν να αποκτηθούν μόνο μέσα από τον πόνο και τη φθορά και τη συνεχή μάχη ενάντια σε αυτά. Στον κόσμο που έχεις φτιάξει, αμφιβάλλω αν έστω και σε έναν από τους γαλαξίες σου υπάρχει ένα πλάσμα που να αισθάνθηκε την ανάγκη να κάνει ένα μεροκάματο ή να βαρυστομάχιασε από το φαΐ που έφαγε μέχρι σκασμού! Τα πλάσματά σου πρέπει να πονέσουν για να εξελιχθούν μετά από πολλές μετενσαρκώσεις, ώστε να εξελιχθείς και εσύ ο ίδιος Λορόμπο!» Ο δάσκαλος έκλεισε τα μάτια του και βυθίστηκε για λίγο μέσα στον κόσμο του Λορόμπο. «Κοίτα χάλι» μουρμούρισε «ένα μάτσο από τεμπέληδες και καλοπερασάκηδες που δεν γνώρισαν τι θα πει ανάγκη... μα... τι βλέπω εκεί; παγωτόδεντρο;!». Ο δάσκαλος άνοιξε ξανά τα μάτια του κοιτώντας επιτιμητικά τον κακομοίρη τον Λορόμπο που τώρα είχε γίνει το κέντρο του ενδιαφέροντος όλων των άλλων μαθητευόμενων θεών μέσα στην τάξη.

Ο Λορόμπο αισθανόταν παγιδευμένος, σχεδόν θα ευχόταν να μην ήταν θεός, αλλά μόνο ένα από τα χονδρά σκαθάρια του κόσμου του. Κοίταξε τον δάσκαλό του, «θέλετε λοιπόν να κάνω τα πλάσματά μου να υποφέρουν και να κάνουν το ένα το άλλο να υποφέρει, θέλετε να σκοτώνονται και να σκοτώνουν, να βασανίζονται και να βασανίζουν, να βιάζονται και να βιάζουν, να πονούν και να προκαλούν πόνο, να υποφέρουν από αρρώστιες, να εξαρτάται η επιβίωση του ενός από το θάνατο του άλλου, ενώ και εγώ θα υποφέρω μαζί τους, θα αδικώ και θα αδικούμαι ταυτόχρονα, αποτελώντας τη συνείδηση της ύπαρξης κάθε πλάσματος, του θύτη και του θύματος.» «Είναι αναγκαίο Λορόμπο, πρέπει να μάθουν και να μάθεις και μόνο ο πόνος μαθαίνει. Κανένας βέβαια δεν μπορεί να σε υποχρεώσει να κάνεις οτιδήποτε, αλλά καθυστερείς την ίδια σου την εξέλιξη», είπε ο δάσκαλος μελαγχολικά.

Ο Λορόμπο έμεινε για λίγο με σκυμμένο το κεφάλι. «Απελθέτω απ΄εμού το ποτήριον... θα τους αφήσω να επιλέξουν οι ίδιοι αν θέλουν να μάθουν, ας αποφασίσουν οι ίδιοι αν αξίζει το τίμημα.» Ο δάσκαλος χαμογέλασε σαν να ήξερε ήδη την έκβαση της υπόθεσης. Ο Λορόμπο βυθίστηκε για άλλη μια φορά στον κόσμο του και έκανε να φυτρώσει ένα δένδρο με έναν ζουμερό, κόκκινο καρπό, το δένδρο της γνώσης, έβαλε και έναν πονηρό βάτραχο να προπαγανδίζει τα οφέλη της γνώσης, έναν βάτραχο που αργότερα κάποιοι αποκάλεσαν «βάτραχο του κακού», ενώ ο ίδιος κατέστησε σαφές στα πλάσματά του ότι η βρώση του καρπού θα σήμαινε γνώση, αλλά και πόνο, λέξη το περιεχόμενο της οποίας, αλίμονο, τα πλάσματά του δεν μπορούσαν ουσιαστικά να κατανοήσουν σε όλη του την έκταση. «Ας αποφασίσουν αυτοί για εμένα, ας αποφασίσουν με την ελεύθερη βούλησή τους αν θέλουν να γευθούν αυτό τον καρπό, αν έστω και ένας από αυτούς το αποφασίσει, θα πρέπει όλοι να ακολουθήσουν... και εγώ μαζί τους.»

Κυριακή, Αυγούστου 12, 2007

Αδιακρισία

- Μα καλά, δεν κτυπάτε πριν να μπείτε κάπου;

Πέμπτη, Αυγούστου 09, 2007

Σκάνδαλον

- Αμάν, άστραψε, οργή Θεού!
- Ω! Μα σεις είσθε κεραυνός αυτοκράτωρ!

Παπαράτσι του ιστολογίου, με ηρωικάς προσπαθείας, συλλαμβάνει με τον φακόν του τον αυτοκράτοραν Λέοντα ΣΤ΄ τον Σοφόν με τη Ζωήν Ζαούτζην, ερωμένη και μετέπειτα δεύτερη σύζυγον (εκ τεσσάρων*).


Ιστολόγιον Περαστικός, τα πιο φρέσκα νέα δια τα κοσμικά!
.
* Τεταρτογαμία με τις ευλογίες της εκκλησίας, αν και χρειάστηκε να αλλάξει πατριάρχης για να συμβεί αυτό. Μπορεί να παρομοιαστεί ο Λέων Στ΄, ως προς τους γάμους του και την κρίση που προέκυψε στην Εκκλησία με αφορμή αυτούς, με τον Ερρίκο τον Η' της Αγγλίας.
Καλή πηγή: ΓΑΜΟΙ, ΚΗΔΕΙΕΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΕΣ ΜΕΤΑΜΕΛΕΙΕΣ - Ο ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΕΥΘΥΜΙΟΥ, ΥΠΟ ΑΝΩΝΥΜΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ, Εισαγωγή, μετάφραση, σχόλια: Άλέξανδρος Αλεξάκης, Εκδόσεις Κανάκη

Κυριακή, Αυγούστου 05, 2007

Πολύ κρυφό για να πεθάνει

«Είτε από αδιαφορία, είτε ως αρχή, η Υψηλή Πύλη ποτέ δεν εναντιώθηκε στην αναγέννηση των γραμμάτων στην Ελλάδα. Οι πιο πραγματικοί εχθροί σ' αυτή την ευτυχισμένη αποκατάσταση βρίσκονται μέσα στους κόλπους μας· κι αν οι προσπάθειές μας κατορθώσουν να δαμάσουν τις προκαταλήψεις ή την αδιαφορία αυτού του πανίσχυρου κλήρου, που αποτελεί σήμερα το πρώτο σώμα του ελληνικού έθνους, πολύ λίγα θα απομένουν να γίνουν προκειμένου για τους Τούρκους».
.
Νεόφυτος Βάμβας, λίγο πριν από την επανάσταση (Δάσκαλος του Γένους, 1770-1856).

Πηγή: Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Εκδοτική Αθηνών, τόμος ΙΑ, ενότητα Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, σελ. 308.*

Αυτό δεν θα προστεθεί στην αναθεωρημένη έκδοση του βιβλίου ιστορίας της Στ' δημοτικού;
-
* Το παραπάνω απόσπασμα είναι ενδεικτικό. Με ένα καταιγισμό στοιχείων, πηγών και αναλύσεων, στις ενότητες για της εκπαίδευση του υπόδουλου ελληνισμού, στους τόμους I΄ και ΙΑ΄, που φέρουν τον γενικό τίτλο Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΥΠΟ ΞΕΝΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ, το βιβλίο δεν αφήνει κανένα περιθώριο για την ύπαρξη του κρυφού σχολειού, το οποίο αναφέρεται ως μύθος, ενώ αυτά που αναφέρονται για τις προσπάθειες ή μάλλον για την αμέλεια ή πολλές φορές και την εχθρότητα της εκκλησίας απέναντι στις προσπάθειες για να παρασχεθεί εκπαίδευση στους υπόδουλους Έλληνες, πέραν της εκκλησιαστικής/θρησκευτικής, κάθε άλλο παρά κολακευτικά είναι για αυτήν. Όσα έκανε ήταν λίγα. Αναρωτιέμαι πώς και δεν έκαψαν και αυτό το βιβλίο. Αλλά θα μου πεις, πού να κουβαλάς τόσο βαρείς τόμους και έπειτα πόσοι θα ανοίξουν ένα τέτοιο βιβλίο για να ενημερωθούν και σε ποια ηλικία;

Παρασκευή, Αυγούστου 03, 2007

Άνθρωποι κάτω από το χαλί

Το θέμα δεν είναι πώς μπαίνουν τα ναρκωτικά στις φυλακές, αλλά πώς είναι δυνατόν να αντέξει κάποιος στις ελληνικές φυλακές χωρίς ναρκωτικά.

Διαβάζοντας αυτή την είδηση, σκέφθηκα ότι τα ναρκωτικά στις φυλακές μάλλον δεν είναι μόνο θέμα διαφθοράς, αλλά και θέμα ανοχής. Με όσα έχω διαβάσει και ακούσει για τις φυλακές, πιστεύω ότι χωρίς τα ναρκωτικά το σύστημα θα είχε καταρρεύσει. Θα είχαμε συνεχείς εξεγέρσεις και πολλαπλάσιες αυτοκτονίες. Τα ναρκωτικά είναι μέρος του σωφρονιστικού συστήματος. Δεν αντέχω την υποκρισία και τις π***άνες-υπουργούς που παριστάνουν τις μωρές παρθένες.

Στην Ελλάδα υπερηφανευόμαστε πως έχουμε καταργήσει τη θανατική ποινή, αλλά είχαμε 250 θανάτους κρατουμένων μέσα σε ένα χρόνο, οι περισσότεροι... από πνευμονικό οίδημα. Η είδηση εδώ (αν δεν εμφανίζεται το άρθρο, αναζητήστε τον τίτλο "Στο ίδιο κελί με τον θάνατο" στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ).

Διαβάζω από την είδηση τις δηλώσεις του γενικού γραμματέα του Υπουργείου Δικαιοσύνης: «...«δεν είναι κάτι το οποίο έχει μια ιδιαίτερη έξαρση» ενώ αναφορικά με τους σωφρονιστικούς υπαλλήλους τόνισε ότι δεν έχει αποδειχθεί κάτι». Ανακοινώσεις όπως αυτή δεν αποτελούν μόνο προσβολή στον ανθρωπισμό και στη νοημοσύνη μας, αλλά είναι και κάτι άλλο, είναι ένα κλείσιμο του ματιού για να συνεχίσουμε να είμαστε συνένοχοι με την απάθειά μας, για να συνεχίσουμε να κάνουμε πως κοιτάμε αλλού και να μην ανακατευόμαστε εκεί που δεν πρέπει.

Εξάλλου, εσύ και εγώ δεν πρόκειται να μπούμε ποτέ στη φυλακή, εκεί είναι μόνο αποβράσματα, έτσι δεν είναι αναγνώστη;

Τετάρτη, Αυγούστου 01, 2007

Αναποτελεσματικότητα - Αποτελεσματικότητα

- Παραδόσου! Δεν έχει πουθενά να κρυφτείς κάθαρμα!

Αναποτελεσματικότητα:
Η Πάρνηθα καίγεται εν μέσω καταγγελιών για μη έγκαιρη κινητοποίηση, για έλλειψη επαρκών εναέριων μέσων, για γενική αναποτελεσματικότητα του κρατικού μηχανισμού, που κατορθώνει όμως, ομολογουμένως με τεράστιες προσπάθειες, να σώσει το καζίνο.

Αποτελεσματικότητα:
Διαδηλωτές με μηχανάκια ρίχνουν μπογιές στο καζίνο της Πάρνηθας και σε σταθμευμένα αυτοκίνητα που ήταν στο χώρο. Ο κρατικός μηχανισμός κινητοποιείται με πληθώρα εναέριων και επίγειων μέσων. Μετά από πολύωρη καταδίωξη, πραγματοποιούνται 27 συλλήψεις επικίνδυνων εγκληματιών (αλίμονο, να καίγεται η χώρα σα λαμπάδα, μπορούμε να το ανεχθούμε, αλλά να πέσει λίγη μπογιά στον τοίχο του στρατηγικού επενδυτή... αυτό θα ήταν εθνική καταστροφή). Για άλλη μια φορά ακολουθούν καταγγελίες για ξυλοδαρμούς μέσα στα κρατητήρια της αστυνομίας, κακομεταχείριση, άρνηση παροχής ιατρικής φροντίδας. Η είδηση εδώ και εδώ.

Συμπέρασμα:
Ο κρατικός μηχανισμός μοιάζει ανίκανος να προστατέψει το περιβάλλον και την ασφάλεια των πολιτών, αλλά είναι θαυμάσιος σεκιουριτάς/φουσκωτός ιδιωτικών συμφερόντων, κάτι που φαίνεται από τις ενέργειες τις αστυνομίας και σε περιστατικά όπως εκείνο στο Πεδίον του Άρεως.

Τα ΜΜΕ δεν πολυασχολήθηκαν με το θέμα των 27 και τη μεταχείριση που είχαν από τις αρχές, δυστυχώς, οι καταγγελίες δεν συνοδεύονταν από κάποιο ζουμερό βίντεο. Αναρωτιέμαι επίσης, υπήρξε κάποια απάντηση για το θέμα της εξαίρεσης από την αναδάσωση 62,5 στρεμμάτων που, όπως καταγγέλλεται, θα παραχωρηθούν για επεκτάσεις στο Καζίνο της Πάρνηθας; Ό,τι ήταν δάσος θα ξαναγίνει δάσος; ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ Πολύ καλό! Το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε; Αλλά μωρέ τι να κάνουμε; Να γίνουμε σαν αυτούς του αλήτες που πετάνε μπογιές, οι άθλιοι, και βανδαλίζουν τους ναούς του τζόγου;

Το καζίνο στην Πάρνηθα, η Εκκλησία του μαμωνά στον Υμηττό και αλλού, όλοι θέλουν μερίδιο από τα καμένα. Όλα έχουν πωληθεί από καιρό, και εμείς μαζί, παθητικοί και ενεργούμενα, κακομοίρηδες και κουτοπόνηροι, αναπνέοντας τις στάχτες μας. Ποντάρω στο μαύρο.

Υ.Γ. Και μια παραπομπή σε σχέση με το προηγούμενο ποστ. Δανειστείτε και άλλο για να γίνετε Ευρωπαίοι!