Σάββατο, Μαρτίου 27, 2010

Οδηγίες πώλησης

Είσαι η οικονομική και πολιτική ελίτ μιας προς πώληση χώρας. Δεν λες ποτέ ευθέως ότι πουλάς τη χώρα. Θα σε πουν προδότη και μπορεί να γίνει και τίποτα χειρότερο. Αντί να λες πουλώ, λες δανείζομαι. Εισπράττεις το αντίτιμο με τη μορφή δανείου και το μοιράζεις στους κολλητούς και σε κάθε άλλο μέτοχο και συμμέτοχο κατά το μερτικό του. Δίνεις και μερικά ψίχουλα στους πολλούς εκτρέφοντας τον παρασιτισμό, τη διαφθορά, διαλύοντας την αξιοκρατία και κάθε δημιουργική προσπάθεια. Οι συνδικαλοστρατοί είναι όπλο σου και κατοχικό σώμα, οι γερμανοτσολιάδες σαν να λέμε. Κάποια στιγμή, το πράγμα σκάει. Η αξία που δεν μπορεί να αποπληρωθεί μένει στους πωλητές και τα χρέη στους εκμαυλισμένους ηλίθιους που εμφορούμενοι από εθνική υπερηφάνεια και αισθήματα πατριωτισμού θα αναλάβουν τις υποχρεώσεις τους κάνοντας πιστά το καθήκον τους, καλοί και πειθήνιοι υπηρέτες του εθνικού χρέους.

.

Θα μου πεις, άξιοι της μοίρας τους, αν ήταν σοφότεροι θα επέτρεπαν ποτέ να τους πωλήσουν στο σκλαβοπάζαρο; Θα είχαν αυτούς τους ηγέτες; Δεν ήταν και η δική τους κουτοπονηριά που τους οδήγησε σε αυτό το σημείο; Σωστό, αλλά το ζητούμενο είναι τι θα μάθουμε από αυτή την υπόθεση και πώς θα πορευτούμε εφεξής.

.

Οι εταίροι μας δεν μας θέλουν νοικοκύρηδες και να μη χρωστάμε. Καταχρεωμένους μας θέλουν, κατά προτίμηση στις τράπεζες και τις βιομηχανίες τους, αλλά μέχρι ακριβώς εκείνου του οριακού σημείου που θα έχουμε σκυμμένο το κεφάλι και θα είμαστε καλοί υπηρέτες/δούλοι του χρέους. Το υποζύγιο είναι χρήσιμο όσο αντέχει. Αν δείχνει ότι θα καταρρεύσει ή έχει καταρρεύσει, και άχρηστο είναι και προβλήματα δημιουργεί. Έτσι μας θέλουν, καλά υποζύγια και υπηρέτες, όχι μόνο οι έξω, αλλά και οι μέσα κυρίαρχοι του παιχνιδιού και κυρίως οι εγκάθετοι πολιτικοί, αυτοί που δημοκρατικά προβάλλονται ως η μόνη λύση μέσα από το μηχανισμό των ΜΜΕ, οι λακέδες, τα τσουτσέκια, τα αποβράσματα. Όπλο τους μέχρι τώρα οι ψεύτικες ελπίδες και υποσχέσεις για ένα καλύτερο μέλλον, διαμέσου μιας οδού στρωμένης με εγωισμό, με σαπίλα, αλλά, κυριότερα, ένας μηχανισμός κατασκευή συνενόχων. Μια νεολαία που από τα πρώτα της βήματα εθίζεται στην εξάρτηση και από την πρώτη μέρα που περνά την είσοδο ενός πανεπιστημίου-ουρητηρίου γράφεται στην Α ή στη Β νεολέρα και ονειρεύεται αργομισθίες, κεκτημένα και βρίζει τους γονιούς της επειδή δεν έχουν άκρη ή δεν πιέζουν αρκετά το θείο που είναι στο τάδε υπουργείο...

.

Η χρεωκοπία έχει ήδη συντελεστεί βαθύτερα από ό,τι φαντάζονται μερικοί. Ό,τι συμβαίνει τώρα είναι μόνο το κερασάκι στην τούρτα.

.

Σκεφθείτε, υπάρχουν άνθρωποι που νοιώθουν καλά επειδή ο πρωθυπουργοζήτουλας κατάφερε να εξασφαλίσει μερικές υποσχέσεις και την περιφρόνηση της υφηλίου. Πανηγυρίζουν επειδή εξασφαλίστηκε η θηλειά που θα μας φορέσουν.

.

«Ε, φιλαράκι, σου βρίσκεται κάποιος μηχανισμός στήριξης; Δεν είμαι αναξιόπιστος, απλώς οι χρηματαγορές με κτυπάνε ρε φιλαράκι, έλα ρε φιλαράκι, δώσε κάτι ρε φιλαράκι…»

.

Δεν αποδέχομαι ότι είχε η πολιτική ηγεσία αυτής της χώρας νομιμοποίηση να με οδηγήσει, ως πολίτη, σε αυτή τη θέση. Δεν παραχώρησα ποτέ τέτοια εξουσιοδότηση. Πρώτα θα έπρεπε να οδηγηθούν στη φυλακή οι ζώντες πρωθυπουργοί, υπουργοί οικονομικών και άλλοι για να εκτίσουν ισόβιες ποινές και μετά θα έπρεπε να δούμε τι θα κάνουμε. Πόσο λογικό είναι στέλεχος κόμματος να έχει αποδεχθεί ότι δωροδοκήθηκε με ένα εκατομμύριο ευρώ και να κυκλοφορεί ελεύθερο και μετά να μιλούν επιτιμητικά οι δημοσιογράφοι για τους μικροκαταθέτες που βγάζουν χρήματα από τη χώρα;

.

Spread στα μούτρα σας!

.

Σημείωση: Για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι με την ταινία και κυρίως με το κόμικ του Φρανκ Μίλερ «300», το σκίτσο βασίστηκε σε κάποια καρέ από το κόμικ.

12 σχόλια:

Dormammu είπε...

Δυστυχώς, κανείς δεν βρέθηκε πεί "This is Sparta", εδώ και τόσα χρόνια...

Περαστικός είπε...

This is Χάλια! :D

ΙωάννηςΚ (πρώην ioannisk) είπε...

Είσαι λίγο υπερβολικός, αν είναι να κατηγωρήσω κάποιον τότε θα είναι ο μέσος Ελληνας ψηφοφόρος και καταναλωτής.

Εχουμε Δημοκρατία και κανένας δεν υποχρέωσε όσους χρεώθηκαν να αγοράσουν τα καταναλωτικά αγαθά που πλέον δεν μπορούν να ξεχρεώσουν.

Περαστικός είπε...

Δεν δίνω δεκάρα τσακιστή για το ποιος τους ψήφισε και ποιος όχι. Το έγκλημα και η διαφθορά δεν έχουν πολιτική νομιμοποίηση σε ευνομούμενες χώρες. Εξάλλου, αν ένας πολιτικός λέει ότι υπάρχουν λεφτά ή διορίζει, είναι αυτός που φέρει το κύριο βάρος της ευθύνης, αυτός είναι που έχει την ορθή και απόλυτη πληροφόρηση. Ο ψηφοφόρος ή ο διορισθείς μπορεί και να ισχυρισθεί ότι παραπλανήθηκε. Εδώ ισχυρίζεται ολόκληρη ΕΕ ότι εξαπατήθηκε, εκτός αν μας δουλεύουν και αυτοί (κάτι που δεν απέχει από την πραγματικότητα). Όταν η διοίκηση μιας επιχείρησης προβαίνει σε ατασθαλίες και κακοδιαχείριση, απομακρύνεται και οδηγείται στη δικαιοσύνη, δεν εμφανίζεται σαν σωτήρας.

gaidara είπε...

Άψογος.

Θεωρούν κάποιοι επιτυχία το ότι καταφέραμε να ξαναδανειστούμε!!!

Άντε ζωή σε λόγου τους...

ΙωάννηςΚ (πρώην ioannisk) είπε...

Επιμένω εν μέρη μιας και άλλο μία επιχείρηση και άλλο ένα κράτος

Περαστικός είπε...

Γεια σου, Γαϊδάρα.

Και εγώ, Ιωάννη, επιμένω ότι δεν μπορούν να μας κυβερνούν άνθρωποι που αποδεδειγμένα κλέβουν και αποτελούν μέρος (το μεγαλύτερο ίσως) τους προβλήματος της διαφθοράς. Αν το δεχόμαστε ως κάτι φυσικό, αυτό είναι πρόβλημα.

Περαστικός είπε...

Βλέπω ότι το όλο θέμα έχει επικεντρωθεί στο πώς θα μειωθούν οι δαπάνες και θα μαζευτεί κανένα φράγκο παραπάνω. Πού είναι ο τρόπος αλλαγής της λειτουργίας του κράτους; Πού είναι η διασφάλιση της λογοδοσίας και της ευθύνης των πολιτικών και των διοικητικών στελεχών του δημοσίου; Δεν υπάρχει δημόσια προμήθεια από συνδετήρες έως υποβρύχια που να μην πέφτει μίζα και να μη γίνονται σπατάλες. Αν μια υπόθεση βγει στον τύπο, γίνεται μια εξεταστική επιτροπή και όλα καλύπτονται. Ακόμη και αν πιαστεί πολιτικός με τα λεφτά στην τσέπη, όπως έχει γίνει, πάλι λάδι βγαίνει. Αυτοί οι άνθρωποι, που ουσιαστικά είναι πάντα οι ίδιοι, αυτοί που μας βυθίζουν στο τέλμα, βγαίνουν τώρα και ζητούν θυσίες, χωρίς κανένα αντίκρισμα, χωρίς καμία βελτίωση, χωρίς καμία διάθεση να αλλάξουν το πελατειακό σύστημα. Είμαι πεπεισμένος ότι ούτε οι ξένοι σύμμαχοί μας θα το ήθελαν αυτό.

Όταν ο Τα. αποδεδειγμένα έχει τσεπώσει ένα εκατομμύριο ευρώ και λέει ότι τα έδωσε στον ταμία του κόμματός τους, αυτή τη στιγμή ή ο Τσ. θα έπρεπε να είναι στη φυλακή ή και ο ταμίας και ο Τα. θα έπρεπε να είναι στη φυλακή και ενδεχομένως και άλλοι. Να είναι όλοι έξω, δεν γίνεται. Είναι θέμα ηθικής τάξης που απειλεί τα θεμέλια του κράτους δικαίου.

Δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα χωρίς βαθύτερες αλλαγές στο πολιτικό σύστημα και στον τρόπο που λειτουργούμε. Η ελίτ απλώς προσπαθεί να τα μπαλώσει για να συνεχίσει να κάνει τη δουλειά της όπως συνήθως, κερδίζοντας και οφέλη για τον εαυτό της, σπρώχνοντας τους πολλούς σε περισσότερη φτώχεια, την οποία θα έχουν αποδεχτεί ως κάτι αναγκαίο. Είμαστε σε ένα αδιέξοδο από το οποίο δεν θα βγούμε με τις ίδιες νοοτροπίες. Ίσως το χειρότερο από όλα είναι ότι δεχόμαστε αυτό το χάλι σαν κάτι φυσιολογικό και περιμένουμε κάθε φορά τον πράσινο ή τον μπλε σωτήρα, σε ένα εκκρεμές της ανοησίας που δεν πάει ούτε μπρος ούτε πίσω.

Jolly Roger είπε...

Καλα ντε, μη βαρας.
Φευγουμε, φευγουμε (απο την χωρα) ;-)
Αφου θελεις να μας ριξεις στο πηγαδι, δεν εχουμε αλλη επιλογη.

(Παρενθεση για ΙωαννηΚ)
Το προβλημα δεν ειναι τα καταναλωτικα αγαθα των ιδιωτων. Το προβλημα ειναι το *δημοσιο* χρεος.
Συνεπως η λογικη "κανενας δεν σε υποχρεωσε να αγορασεις" δεν ισχυει.
Ολοι (σχεδον) υποχρεωσαμε το κρατος να χρεωθει.

Περαστικε, το ερωτημα ειναι αν θα ζησουμε με τους κανονες τους η με τους κανονες μας.
Οπως λες πολυ σωστα, μας θελουν χρεωμενους, αλλα οριακα.
Επισης θελουν να εχουμε αυτο το διεφθαρμενο πολιτικο προσωπικο.

Αν και θα προτιμουσα να τους ριξω ολους σε μια πηγαδα και να πορευτουμε ελευθεροι και ανεξαρτητοι (και αυταρκεις), αναγνωριζω οτι αυτο ειναι ουτοπικο.

Δυστυχως, το χρεος θα μεινει - απλα θα μειωθει προς τα ορια που θεωρουν εκεινοι "ανεκτα".
Δυστυχως το πολιτικο μας προσωπικο θα μεινει. Οι παρατρεχαμενοι και οι διαπλεκομενοι μαλιστα θα γινουν πλουσιοτεροι - εις βαρος μας.

Περαστικός είπε...

Γεια σου, Jolly Roger! Εσύ έλα άφοβα, δεν σε πετάμε στο πηγάδι :D Πολύ σωστά, το πρόβλημα είναι το δημόσιο χρέος, όχι το ιδιωτικό, για αυτό μας κυνηγάει η Ευρώπη και για αυτό λαμβάνονται τα μέτρα. Αν και μπορεί να πει κάποιος ότι ορισμένες κατηγορίες ανθρώπων οδήγησαν το δημόσιο σε αυτή την κατάσταση, πολλοί άλλοι ήταν αμέτοχοι, όπως και εγώ, και το χρέος τους επιβλήθηκε ήθελαν δεν ήθελαν και υπέστησαν και τις συνέπειες του πληθωρισμού και τις φούσκες που δημιουργήθηκαν. Για αυτό λέω ότι αρνούμαι να δεχθώ οποιαδήποτε ευθύνη και συνενοχή, διότι προσπαθούν να μας πείσουν ότι είναι όλων μας το χρέος. Ε, λοιπόν, όχι, δεν είναι ούτε το αναγνωρίζω (σκασίλα τους θα μου πεις).Δεν ελπίζω και εγώ σε πολλά, αλλά τους ρίχνω στο πηγάδι με τα σκίτσα μου :)

ΙωάννηςΚ (πρώην ioannisk) είπε...

Οσον αφορά το Δημόσιο χρέος, που πράγματι αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ελλάδας, φταίμε εμείς οι πολίτες που δεν κάναμε τον απαραίτητο έλεγχο σε αυτούς που μας κυβερνάνε μιας και έχουμε δημοκρατία.

Περαστικός είπε...

Σωστό μέχρι ένα - μικρό - βαθμό, μέχρι του σημείου που οι παθογένειες ήταν και είναι γενικά γνωστές. Ωστόσο ούτε διαφάνεια υπάρχει, ούτε συμμετρική πληροφόρηση, ούτε καθένας από εμάς έχει τις ίδιες αρμοδιότητες και ευθύνες με την εκάστοτε κυβέρνηση, συνεπώς δεν υπάρχει και συμμετρική ευθύνη. Κάθε μεμονωμένος πολίτης μπορεί, δικαιολογημένα, να ισχυριστεί ότι εξαπατήθηκε, στο κάτω-κάτω αυτό ισχυρίζονται κοτζάμ ελεγκτικοί μηχανισμοί της ΕΕ, αλλά και η νυν κυβέρνηση για όταν ήταν αντιπολίτευση, θα ζητήσουμε τα ρέστα από τον κάθε παππού και τον κάθε υπάλληλο για να τον κάνουμε συνυπεύθυνο με το ζόρι; Και τι να πουν και μερικοί που πάντα φώναζαν για τα κακώς κείμενα; Υπάρχουν κάποια όρια στο να ισχυρίζεται κάποιος ότι «όλοι φταίμε». Η χρηστή διαχείριση δεν αποτελεί πολιτικό διακύβευμα και μια κυβέρνηση, ανεξαρτήτως πεποιθήσεων, οφείλει να συμπεριφέρεται με ακεραιότητα και υπευθυνότητα... λέμε τώρα. Σίγουρα πάντως όταν κάποιος λέει ψέματα και αποκρύπτει στοιχεία για να συνεχίζει το φαγοπότι του, δεν μπορεί να λέει μετά «όλοι φταίμε». Ο απατεών πρέπει να τιμωρείται καινα διώκεται ποινικώς, πολύ πεισσότερο όταν διαχειρίζεται δημόσιο χρήμα. Όταν δεν συμβαίνει αυτό, το ίδιο το πολίτευμα είναι ΣΑΠΙΟ.