Τρίτη, Ιουλίου 14, 2009

Για το καλό μας...

- Επ! Τι γίνεται εδώ, γιατί κακολογούμε την υπηρεσία;!
.
Εσείς πόσες αυτοκτονίες αποτρέψατε σήμερα; Αναφέρομαι σε αυτή την είδηση, που ανακοινώθηκε σχεδόν από όλα τα μέσα, σχετικά με τις δεκαεπτά (17) αυτοκτονίες που λέγεται ότι απέτρεψε Διεύθυνση Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. Πολύ έντονο μάρκετινγκ αυτή η Διεύθυνση Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. Δεν περνούν πολλές μέρες που να μην ενημερωνόμαστε για το πόσες αυτοκτονίες απέτρεψε, πόσα κυκλώματα παιδικής πορνογραφίας εξάρθρωσε, πόσους «ανώνυμους» συκοφάντες ξετρύπωσε. Οι άλλες υπηρεσίες της αστυνομίας θα πρέπει να παίρνουν μαθήματα. Εντύπωση μου κάνει επίσης ο απόλυτος τρόπος με τον οποίο παρουσιάζονται παρόμοιες ειδήσεις, Χ, Ψ, Ζ αυτοκτονίες απετράπησαν... μετρημένες ακριβώς, είναι δηλαδή επιβεβαιωμένο ότι θα συνέβαιναν τόσες απόπειρες αυτοκτονίας εάν δεν είχε παρέμβει η καλή Διεύθυνση, απλώς και μόνο επειδή εντοπίστηκαν κάποια άτομα να εκφράζουν το ενδιαφέρον ή έστω στην πρόθεσή τους να αυτοκτονήσουν σε κάποιο φόρουμ. Μου ήλθε στο νου η ταινία Minority Report με τον Τομ Κρουζ, όπου η αστυνομία χρησιμοποιούσε μεταλλαγμένα μέντιουμ για να συλλαμβάνει ενόχους για ανθρωποκτονίες... πριν αυτοί να διαπράξουν το έγκλημα. Όχι τίποτα άλλο, αλλά αν η καλή Διεύθυνση είχε την δυνατότητα να εντοπίζει κάθε έφηβο που σκέφτεται να αυτοκτονήσει, και εντός και εκτός Διαδικτύου, νομίζω ότι θα είχε μερικές δεκάδες χιλιάδες υποθέσεις καθημερινώς. Όποιος επισκέπτης του ιστολογίου δεν σκέφτηκε ποτέ να αυτοκτονήσει, ιδιαίτερα ως έφηβος, παρακαλείται να σηκώσει το χέρι του.

Προσοχή, δεν κρίνω τον τρόπο με τον οποίο ενήργησε η αστυνομία στις συγκεκριμένες υποθέσεις. Χωρίς να ξέρω περισσότερα, θα έλεγα ότι καλά έκανε και ειδοποίησε τους οικείους αυτών των ανηλίκων ή ενηλίκων, κρίνω όμως τον τρόπο παρουσίασης της είδησης και άλλων παρόμοιων ειδήσεων. Τρομολαγνεία, υπερβολή, καλλιέργεια φοβικού κλίματος απέναντι στο Διαδίκτυο και τις χρήσεις του, ακόμη και σήμερα που πλέον αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητας τόσων ανθρώπων. Με το διεστραμμένο μυαλό μου, δεν τα θεωρώ όλα αυτά τόσο αθώα. Όχι αυτή την περίοδο που οι διάφοροι παρατρεχάμενοι των κυβερνήσεων εισαγγελείς Αρείου Πάγου, υπουργοί και άλλοι προσπαθούν να περιορίσουν τα δικαιώματά μας ως ψηφιακών πολιτών. Βλέπε περίεργες γνωμοδοτήσεις εισαγγελέων Αρείου Πάγου για τα μπλογκ, βλέπε άρση απορρήτου για κινητά και Διαδίκτυο, βλέπε άρση ανωνυμίας για καρτοκινητά, βλέπε διάφορες επιθέσεις που εκδηλώνονται από ΜΜΕ που δεν μπορούν να κρύψουν το μένος τους για τα ιστολόγια, βλέπε προσπάθεια υποβάθμισης του ρόλου των ανεξάρτητων αρχών. Παραχωρήστε μας τα ατομικά σας δικαιώματα για να σας προστατεύσουμε... μας είπε ο αναπληρωτής υπουργός με το απονήρευτο βλέμμα. Ακόμη και τον πρωθυπουργό έχω ακούσει σε ομιλίες να κάνει αναφορές στα «μπλογκ».

Βλέπετε, τα πράγματα πρέπει «να μαζευτούν», όσο γίνεται, και αναγκαίο για αυτό είναι να καλλιεργηθεί πρώτα το ανάλογο κλίμα. Πρέπει ο πολίτης να πειστεί πως όλα γίνονται για την ασφάλειά του, όχι για τον περιορισμό της ελευθερίας του. Όλα πρέπει να χρωματιστούν με τον κατάλληλο τρόπο. Πώς θα σας ελέγχουμε αν δεν μπορούμε, κάθε φορά που μας κρίνετε και επικρίνετε, που μας σατιρίζετε ή μας χαρακτηρίζετε, να σας τυλίγουμε σε μια κόλα χαρτί και να σας τραβάμε στα αυτόφωρα, αν δεν μπορεί να μάθει ο εργοδότης ποιος έβγαλε στη φόρα τις απλήρωτες υπερωρίες ή την κακομεταχείριση των εργαζομένων για να τον απολύσει; Πώς θα σκέπτεστε δύο και τρεις φορές πριν να τολμήσετε να γράψετε οτιδήποτε στο μπλογκ σας; Πώς θα σας ρίχνουμε πρόστιμα, πώς θα σας επιβάλλουμε αποζημιώσεις όταν γράφετε ότι η τάδε ταινία είναι μάπα και μην πάτε να τη δείτε;

Όταν λοιπόν ακούω τέτοιες ειδήσεις, ακούω και μια φωνούλα να επαναλαμβάνει παράλληλα με αυτή του εκφωνητή «Αφήστε μας να σας παρακολουθούμε για το καλό σας, αφήστε μας να σας παρακολουθούμε για το καλό σας, αφήστε μας να σας παρακολουθούμε για το καλό σας...» Παλιά, περνούσε ο χωροφύλακας από τον ψιλικαντζή, τον περιπτερά, και μάθαινε τα πάντα για όλη τη γειτονιά, από το τι εφημερίδα αγόραζε ο καθένας μέχρι το ποιος έβρισε τη χούντα στο κυριακάτικο τραπέζι... σήμερα, άντε να κάνεις τη δουλειά σου. Αλλά, θα με μαλώσω, είπαμε, σήμερα έχουμε δημοκρατία, δεν καταλαβαίνω λοιπόν γιατί ο οποιοσδήποτε θα ήθελε να έχει ανώνυμο μπλογκ ή γιατί δεν θα ήθελε να μπορούν οι αρχές με «...απλό αίτημά τους στους παροχείς των υπηρεσιών», χωρίς καμία γνωμοδότηση από την Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών να γνωρίζουν με ποιους ανταλλάσσει email ή με ποιους μιλάει στο τηλέφωνο, αν δεν κάνει κάτι κακό; Κάνετε εσείς κάτι κακό; Γιατί φοβάστε να παραχωρήσετε λοιπόν ατομικά σας δικαιώματα σε σχέση με το απόρρητο των επικοινωνιών;
.
Κανένα απόρρητο λοιπόν, καμία ανωνυμία, για το καλό μας, για να μπορούν να μας προστατεύουν οι φύλακες... για να μην κάνουμε καμιά τρέλα βρε παιδιά.

18 σχόλια:

Greek Rider είπε...

Θυμάμαι πέρυσι που είχες γράψει ένα κείμενο για τη δίωξη και τους παιδεραστές. Άντε να αποδείξει μετά κάποιος ότι δεν είναι ελέφαντας, αν θέλουν το κεφάλι κάποιου ενοχλητικού μπορούν να το έχουν, όπως γίνεται καμιά φορά για τα βαποράκια ναρκωτικών από ασυνείδητους που είτε θέλουν να τα παγιδέψουν για να υπάρξει κάποιο φαινομενικό αποτέλεσμα είτε να αποσπάσουν κάποια πληροφορία...

Όλα αυτά είναι απειλητικά. Κάνουν και αυτοί μικρά βηματάκια για να δουν μέχρι που τους παίρνει.

Από τη μια πωλείται όσο-όσο το θεώρημα του πλουραλισμού και από την άλλη στην πράξη εφαρμόζεται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο η παντελής απουσία ετερότητας, ακόμη και στην άποψη, ιδίως μάλιστα σε αυτήν.

Η εθελουσία συμμόρφωση μέσω της έμμεσης απειλής είναι πάντοτε η πιο συχνή μέθοδος. Γι' αυτό διαφημίζουν τόσο καλά το έργο τους, ουσιαστικά δείχνουν τις δυνατότητές τους και απειλούν έμμεσα αυτούς που διαβάζουν πίσω από τις γραμμές.

Οι ανεξάρτητες αρχές δημιουργήθηκαν λόγω της ΕΕ και κάθονται στο στομάχι των κυβερνώντων, ειδικά στη ΝΔ που τις έχει οδηγήσει στην παντελή γελοιοποίηση. Ακόμη και βουλευτές της ΝΔ θεωρούν τις ανεξάρτητες αρχές ως ένα κακόγουστο αστείο που πρέπει να τελειώσει.

Η πολιτική έχει μάθει να πορεύεται εκτός κάθε δημοκρατικού θεσμού. Δηλαδή μαφιόζικα και διαπλεκόμενα με τόνους διαφθοράς.

Η αρχή προστασίας προσωπικών δεδομένων προσπαθεί. Δεν έχει όμως μέσα για να επιβάλλει τη θέλησή της αν το κράτος αδιαφορεί. Και το κράτος αδιαφορεί όσο οι πολίτες δεν ενδιαφέρονται για την τριτοκοσμική συμπεριφορά του.

Φαντάσου ότι το 2004 η ΝΔ βγήκε και με το σύνθημα που έγραφαν τότε οι ΝΔτικες εφημερίδες της κατάργησης του ΑΣΕΠ (μια άλλη πολύ αξιόλογη ανεξάρτητη αρχή). Αυτό ήταν μια ελπίδα για ορισμένα παιδιά που είχαν μπροστά τους τα κριτήρια του ΑΣΕΠ. Τελικά αντί να καταργηθεί παρακάμφθηκε όπως γινόταν άλλωστε και επι ΠΑΣΟΚ.

Για τα προσωπικά δεδομένα είναι τόσο μικρή η ευαισθησία του κόσμου που το 2000 παρολίγο να γίνει θρησκευτική επανάσταση επειδή καταργήθηκε η αναγραφή του θρησκεύματος, δηλαδή το προφανές...

Οι πολιτιμένοι στην Ελλάδα ανήκουν σε μια μειονότητα που διώκεται, σε λίγο θα διώκεται και επίσημα.

Φλύαρος είπε...

Ένας λόγος που δεν γράφω τελευταία στο blog μου είναι ότι με καλύπτεις αγαπητέ Περαστικέ. Οι δημοσιεύσεις σου περιέχουν αυτό ακριβώς που θα ήθελα να πω κι εγώ γιατί το πιστεύω απόλυτα.

Να συμπληρώσω μόνο ότι αν δεν αντισταθούμε στην βιασμό των ατομικών μας ελευθεριών σε μερικά χρόνια η κοινωνία μας θα μοιάζει πολύ με το 1984 του George Orwell.

exofthalmi είπε...

ειναι ενα πολυ ενδιαφερον παιχνιδι αυτο που μας εχουν απλωσει μπροστα μας: μας λενε οτι για να το κερδισουμε, πρεπει να κανουμε ''θυσιες''. Υστερα φερνουν αποδειξεις για μικρες νικες και ελπιζουν οτι ετσι θα πειστουμε να δωσουμε και κατι ακομα....

αντι να χαιρομαστε που για καθε ''κακο'' που πατασσεται, γιατι να μην ξοδεψουμε πορους και ενεργεια για να μην επιτρεψουμε στο ''κακο'' να πλυθαινει? ....λεμε τωρα....

Περαστικός είπε...

Δυστυχώς, κάπως έτσι είναι Greek Rider. Θεωρώ τον θίασο απατεώνων, παλιάτσων και ανικάνων της κυβέρνησης του Κωστάκη ένα μεγάλο βάρος και πισωγύρισμα. Φυσικά δεν έχω καλύτερη άποψη για τον άλλο πόλο του δικομματισμού.

Φλύαρε, θα νοιώθω τύψεις, είμαι σίγουρος ότι θα είχες να γράψεις πολλά :) Ευχαριστώ για τα καλά λόγια. Ναι, νομίζω ότι γενικά υπάρχει μια προσπάθεια περιστολής των ατομικών ελευθεριών.

exofthalmi, διότι αυτό είναι το συμφέρον τους. Αντί να αλλάξουν πράγματα, προσπαθούν να σφραγίσουν περισσότερο τη χύτρα, ελπίζοντας ότι δεν θα σκάσει στα μούτρα τους.

Αταίριαστος είπε...

Όποιος επισκέπτης του ιστολογίου δεν σκέφτηκε ποτέ να αυτοκτονήσει, ιδιαίτερα ως έφηβος, παρακαλείται να σηκώσει το χέρι του..
Δεν θα σηκώσω το χέρι. Όταν ήμουν έφηβος (με τον Καρυωτάκη στο προσκέφαλο) σκεφτόμουν να αυτοκτονήσω κάθε εβδομάδα. Είναι σχεδόν σίγουρο ότι αν υπήρχε το Ίντερνετ, σίγουρα θα δημοσίευα κάτι και ίσως να πλάκωνε στο σπίτι η αστυνομία αναστατώνοντας τελείως αδικαιολόγητα τους γονείς μου!!!
Πέραν τούτου, ωστόσο, θεωρώ αδικαιολόγητους αυτούς τους φόβους που εκφράζεις. Δεν καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει καλυπτόμενοι πίσω από την ανωνυμία μας να παραβιάζουμε νόμους (π.χ.: συκοφαντική δυσφήμιση). Θεωρούμε αυτονόητο ότι δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό σε μία εφημερίδα, αλλά όταν προσπαθούν να μας απαγορεύσουν να το κάνουμε με ένα blog, αμέσως υποψιαζόμαστε "μεγάλους αδελφούς".

Περαστικός είπε...

Αταίριαστε, αδικαιολόγητοι; Πολύ απλά και καλώς καμωμένα τα βλέπεις τα πράγματα. Στη χώρα μας, ουσιαστικά κάθε αρνητική αναφορά, κριτική, σάτιρα που μπορείς να κάνεις σε κάποιον άλλον μπορεί να αποτελέσει βάση για αγωγή/μήνυση. Να θυμίσω την υπόθεση Τσιπρόπουλου/blogme.gr που τον έσερναν τον άνθρωπο στο αυτόφωρο και του κατάσχεσαν τον υπολογιστή επειδή είχε aggregator όπου συμπεριλαμβανόταν σατιρικό σάιτ για τηλεπλασιέ βιβλίων; Υπάρχει ουσιαστική διασφάλιση και προστασία της ελευθερίας του δημόσιου λόγου για τον απλό πολίτη; Εδώ ο Μαρκοjohn υποβάλλει λέει έξι (6) μηνύσεις σε έντυπα που κάνουν αναφορά στην αναφορά του ονόματός του από τα μέλη τις σπείρας στις απομαγνητοφωνήσεις της ΕΥΠ. Κινηματογραφική εταιρεία έφτασε στο σημείο να μηνύσει κριτικό κινηματογράφου για κριτική σε ταινία της που δεν της άρεσε http://perastikos.blogspot.com/search?q=ODEON. Να θυμίσω περιπτώσεις δημοσίων λειτουργών που τους υποβλήθηκαν μηνύσεις για την κριτική που άσκησαν στην υπηρεσία τους; Να θυμίσω επαρχιώτες δημάρχους που κυνηγάνε με μηνύσεις μπλόγκερ της περιοχής τους επειδή γράφουν για τα κακώς κείμενα της περιοχής τους; Ο νόμος ορθώς κάνει διάκριση στις περιπτώσεις για τις οποίες μπορεί να γίνει άρση της ανωνυμίας ανάλογα με τη σοβαρότητά τους.

Ποιος είπε για ανωνυμία για την παραβίαση νόμων; Η ανωνυμία, όμως, σαφώς και είναι δικαίωμα που αναγνωρίζεται από το εθνικό και διεθνές δίκαιο για τους χρήστες του Διαδικτύου και φυσικά μπορεί να αρθεί για συγκεκριμένα αδικήματα και με την έγκριση των ανεξάρτητων αρχών και των δικαστικών αρχών που ορίζει ο νόμος και αυτές οι ασφαλιστικές δικλείδες απαιτώ να παραμείνουν σε ισχύ! Τώρα η συζήτηση για το αν τα μπλογκ μπορούν να εξισώνονται με τις εφημερίδες και να υπάγονται στο ίδιο πλαίσιο είναι μεγάλη και ελπίζω να μην περιμένεις να την κάνουμε εδώ. Δικαστήρια, πάντως, ελληνικά και διεθνή, έχουν αποφανθεί ότι σαφώς και δεν είναι. Και εμένα η θέση μου είναι ξεκάθαρα ΟΧΙ. Είναι άλλο πράγμα ο πολίτης που ασκεί το δικαίωμα της ελεύθερης δημόσιας έκφρασης των απόψεών του και άλλο η εφημερίδα και το ραδιοτηλεοπτικό μέσο. Το δικαίωμα της μη επώνυμης διατύπωσης απόψεων είναι αναγνωρισμένο και προστατεύεται και ο λόγος δεν είναι βεβαίως η προστασία συκοφαντών αλλά υπάρχουν πολλοί λόγοι και προστασίας των προσωπικών δεδομένων και αποτελεί και πολιτικό δικαίωμα. Γιατί θέλω να διατυπώνω ανώνυμα τις σκέψεις μου; Απάντησέ μου σε αυτά: Γιατί ψηφίζω ανώνυμα; Γιατί απαιτώ να μην μπορεί να με ρωτάει ο εργοδότης μου για τα πολιτικά μου πιστεύω, τις θρησκευτικές μου πεποιθήσεις; Γιατί ίσως να μη θέλω να μάθει η οικογένειά μου τις απόψεις μου για κάποια θέματα; Γιατί να μη θέλω να ξέρει το αστυνομικό τμήμα της γειτονιάς μου τι εφημερίδα αγοράζω ή για το ποια είναι η άποψή μου για τον τρόπο που μεταχειρίζονται τους κρατουμένους τους και συμπεριφέρονται στον πολίτη;

Διάβασε όμως καλύτερα της ειδήσεις και θα δεις ότι εδώ φτάνουμε στο σημείο να αμφισβητείται ακόμη και το απόρρητο των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων το οποίο θα μπορεί να αίρεται χωρίς τις ασφαλιστικές δικλείδες που ίσχυαν μέχρι τώρα.

συνεχίζεται

Περαστικός είπε...

Ισχύει και σε αυτή την περίπτωση ό,τι με τους κουκουλονόμους. Φαντάσου να είσαι σε μια διαδήλωση, ξαφνικά η αστυνομία κάνει χρήση δακρυγόνων γιατί σε κάποιο σημείο δημιουργήθηκε κάποιο επεισόδιο. Εσύ δεν μετέχεις, αλλά σηκώνεις το μαντήλι σου για να προστατευθείς, γιατί σε τσούζουν τα μάτια σου και δεν μπορείς να αναπνεύσεις, μετά συλλαμβάνεσαι στο σωρό και οδηγείσαι στο τμήμα με την κατηγορία των διακεκριμένων φθορών και με τις επιβαρυντικές διατάξεις περί αλλοίωσης των χαρακτηριστικών κ.λπ., κ.λπ. Αν το κράτος θέλει, μπορεί πάντα να σε κάνει να φανείς ελέφαντας. Ε λοιπόν, ναι, δεν θέλω να μπορεί να γίνει άρση του απορρήτου μου για την υποβολή μήνυσης π.χ. επειδή γράφω σε ένα ποστ ότι θεωρώ την πολεοδομία διεφθαρμένη υπηρεσία ή επειδή θα αναφερθώ σε δημοσιευμένα στοιχεία όπου αναφέρεται το όνομα αναπληρωτή υπουργού σε σχέση με διαπλοκή με εγκληματικές οργανώσεις. Πιστεύω ότι είναι αναφαίρετο δικαίωμά μου να διατυπώνω τέτοιες κρίσεις χωρίς να επαφίομαι στην ανοχή οποιουδήποτε. Αυτή η κυβέρνηση έχει εξαπολύσει μαζική επίθεση κατά των ατομικών δικαιωμάτων και των ανεξάρτητων αρχών.

Κατά την άποψή σου, όμως, μόνο συκοφάντες έχουν ενδιαφέρον για την προστασία του απορρήτου των επικοινωνιών και των προσωπικών δεδομένων στο Internet ή αλλού. Στο κάτω, κάτω, καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται. Ενδιαφέρον... Σε παρακαλώ, το επόμενο σχόλιό σου κάνε το με το πλήρες ονοματεπώνυμό σου, αφού εσύ δεν έχεις κανένα λόγο να κρύβεσαι... εκτός αν μας κρύβεις κάτι... ύποπτο... :)

melen είπε...

Διάβαζα λίγο πριν την τελευταία ανάρτηση
του Σαραντάκου για τα Ιουλιανά
Μου φαίνεται εξαιρετικά επίκαιρη η γελοιογραφία του Μητρόπουλου σε σχέση με την μαζική επίθεση που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση κατά των ατομικών -και όχι μόνο- δικαιωμάτων : http://www.sarantakos.com/istoria/apostasia/zhteitailusis.jpg

Καλημέρα

iwakeim είπε...

περαστικε εισαι σε φορμα...

Περαστικός είπε...

Καλημέρα, Melen, μάλλον δεν εμφανίζεται όλη η διεύθυνση και δεν μπορώ να εντοπίσω τον προορισμό της διεύθυνσης. Ίσως να ήταν καλύτερα να τη σπάσεις σε δύο κομμάτια και να βεβαιωθείς ότι εμφανίζεται ολόκληρη. Πήγα στο site του Σαραντάκου, αλλά είναι πολλές οι συνδέσεις.

Θα το θέσω και κάπως αλλιώς. Ο κάθε πολιτικός/κρατικός λειτουργός και ισχυρός έχει εύκολη πρόσβαση και πληθώρα πόρων στη διάθεσή του για να καταδιώξει όποιον δεν του είναι αρεστός. Αυτό που προστατεύει τον πολίτη στην άσκηση του δικαιώματός του να εκφράζεται ελεύθερα (πρέπει να κάποτε να εμπεδώσουμε τη διαφορά μεταξύ Τύπου - που αποτελεί μία από τις εξουσίες και συνοδεύεται από πρόσθετες υποχρεώσεις - και προσωπικού δημόσιου λόγου) είναι τα θεσμικά μέτρα και ο έλεγχος της μίας εξουσίας από την άλλη, ένα πλαίσιο στο οποίο σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν, πέρα από την ανεξάρτητη (γκουχ, γκουχ) δικαιοσύνη, οι ανεξάρτητες αρχές. Αυτές τις ασφαλιστικές δικλείδες θέλει να αποδυναμώσει η κυβέρνηση. Καταλαβαίνετε ότι αν ο διευθυντής μιας εταιρείας θέλει να καταδιώξει έναν μπλόγκερ που έκανε μια κριτική στην εταιρεία του που δεν του άρεσε, έστω και αν αυτή δεν ξεφεύγει από τα θεμιτά όρια, σε καθεστώς άμεσης άρσης της ανωνυμίας και χωρίς προστασίας των προσωπικών δεδομένων στο Internet, το μόνο που έχει να κάνει είναι ένα τηλέφωνο στον νομικό του σύμβουλο. Αυτό αρκεί για να βάλει έναν άνθρωπο σε μια μεγάλη, μακροχρόνια και δαπανηρή περιπέτεια, χωρίς ιδιαίτερο κόστος για αυτόν. Το αν τελικά η απόφαση θα δικαιώνει τον ιστολόγο, μικρή σημασία έχει. Τελικά, το αποτέλεσμα θα είναι να γράφουμε όλοι αποκλειστικά ποστ για... ευαίσθητες και ρομαντικές ψυχές, αφήνοντας τις σημαντικές υποθέσεις στους διαπλεκόμενους επαγγελματίες... όπως ακριβώς θέλουν οι πολιτικοί μας και οι δημοσιογράφοι μας. Αυτή είναι η ελευθερία του λόγου που έχουν υπόψη τους.

Μπορεί να βρίζουμε τους γιάνκηδες, αλλά ξέρουν μερικά πράγματα παραπάνω από εμάς σε θέματα πολιτικών ελευθεριών και δεν είναι τυχαίο ότι αυτά που κάνουν τους εδώ πολιτικούς να δυσανασχετούν και να στραβομουτσουνιάζουν, εκεί θεωρούνται αυτονόητα. Any society that would give up a little liberty to gain a little security will deserve neither and lose both. (Οποιαδήποτε κοινωνία που θα θυσίαζε λίγη από την ελευθερία της για να κερδίσει λίγη ασφάλεια, δεν αξίζει τίποτε από τα δύο και θα χάσει και τα δύο.) Αυτό δεν το είπε κάποιος αναρχικός, αλλά ο Βενιαμίν Φραγκλίνος.

Περαστικός είπε...

Γεια σου, Iwakeim.

melen είπε...

Eίναι σε αυτή τη σελίδα: http://www.sarantakos.com/istoria/apostasia/potepia.html
το τελευταίο λινκ με τίτλο
ζητείται λύσις

και πράγματι,λύση ζητείται
αν και έτσι όπως πάει, σύντομα,
με συνοπτικές διαδικασίες,
όποιος την ψάχνει, θα καταζητείται..

και θα έχει όντως μικρή σημασία αν στο τέλος ο ιστολόγος δικαιωθεί

ελπίζω αυτή τη φορά να ναι σωστό το λινκ

Jolly Roger είπε...

Το προβλημα ειναι οτι στην Ελλαδα η προταση "ανεξαρτητη Δικαιοσυνη" αποτελει ανεκδοτο, αναλογο του "αλβανος τουριστας".

Οι ελληνικοι νομοι δεν διαφερουν και πολυ απο τους διεθνεις. Θεωρητικα ειναι σωστοι. Η επιλεκτικη εφαρμογη τους (απο τερατωδη καταπατηση μεχρι υπερ-σχολαστικη τηρηση, αναλογα τι συμφερει) τους κανει αχρηστους.

Περαστικός είπε...

Είναι αυτό, καταχωρήστε στη γραμμή διεύθυνσης τις δύο γραμμές σαν μία:
http://www.sarantakos.com/istoria/
apostasia/zhteitailusis.jpg

Περαστικός είπε...

Ακριβώς, Jolly Roger.

Αταίριαστος είπε...

Περαστικέ, εκτιμώ πολύ την ανωνυμία γιατί πολύ απλά είμαι κι εγώ ανώνυμος στο blog μου. Βέβαια εγώ φιλοξενούμαι σε ιδιόκτητο ελληνικό domain κι αν κάποιος μου κάνει μήνυση δεν θα χρειαστεί να τρέχει στο blogspot και στη wordpress για να βρει ποιος είμαι. Ούτως ή άλλως όμως η ανωνυμία δεν μου δίνει το δικαίωμα (όπως και σε κανέναν) να κρύβομαι. Αν οποιοσδήποτε θεωρεί ότι τον προσβάλλω χωρίς λόγο τότε ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ να με στείλει στο δικαστήριο. Και ξέρεις γιατί; Γιατί αυτό το δικαίωμα το έχει και στη ζωή εκτός δικτύου. Σίγουρα τα blogs δεν μοιάζουν με τις εφημερίδες ως προς πολλά πράγματα. Και τα δυο όμως μπορεί να προσβάλλουν ή να διασύρουν δημόσια κάποιον που αν μη τι άλλο έχει το δικαίωμα να αμυνθεί. Επειδή κάποιοι είναι δικομανείς ή υπερβολικά εύθικτοι και ρίχνουν μηνύσεις με το παραμικρό αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να τους αφαιρεθεί το δικαίωμα της προσφυγής στη δικαιοσύνη.
Εμείς πώς θα αντιδρούσαμε αν ένας blogger μας συκοφαντούσε επώνυμα; Θα λέγαμε "δεν πειράζει αυτά έχουν τα blogs" αλλά θα τον λιανίζαμε έτσι και τολμούσε να δημοσιεύσει τις συκοφαντίες του σε εφημερίδα;

Περαστικός είπε...

Αταίριαστε, όχι, δεν πιστεύω ότι πρέπει να υπάρχει απεριόριστο δικαίωμα προσφυγής και άρσης του απορρήτου, πρέπει να υπάρχουν ασφαλιστικές δικλείδες και να μεσολαβεί κάποιο φίλτρο και αυτό το ρόλο πρέπει να έχουν οι ανεξάρτητες αρχές που θα πρέπει να ενδυναμωθούν και όχι να αποδυναμωθούν, όπως επιδιώκει αυτή η κυβέρνηση. Επίσης, οι νόμοι στην Ελλάδα είναι υπερβολικά αυστηροί ως προς το τι θεωρείται εξύβριση ή συκοφαντική δυσφήμιση. Είναι άλλο να γράψει κάποιος σε ένα κείμενο ότι ο Χ είναι χαζός ή βλάκας ή κακός στη δουλειά του (για το οποίο δεν θα έπρεπε να τιμωρείται) και άλλο να γράψει ότι κάνει εμπόριο ναρκωτικών. Μια άλλη παράμετρος είναι όταν είσαι δημόσιο πρόσωπο πρέπει να το ξέρεις ότι είναι μέρος του παιχνιδιού να σε "πιάνουν στο στόμα τους". Η ηθική ζημιά που υφίσταται κάποιος ισχυρός που επικρίνεται από κάποιον ανίσχυρο είναι μικρότερη διότι όλοι γνωρίζουν και αποδέχονται ότι είναι φυσικό π.χ. για έναν πολιτικό να γίνεται στόχος επιθέσεων και επικρίσεων (ποιος δίνει σημασία σε κάποιον που βρίζει τον πρωθυπουργό;).

Στον ποινικό μας κώδικα υπάρχουν νόμοι περί εξύβρισηςπου δεν υπάρχουν σε άλλες πολιτισμένες χώρες. Θα συμφωνήσω ότι μεγαλύτερη ηθική ζημιά μπορεί να υποστεί ένας ιδιώτης που δέχεται επίθεση από άλλο ιδιώτη ή κάποιον ισχυρό, κάποιο μέσο και είναι προς αυτή την κατεύθυνση που χρειάζεται προστασία. Πρώτα όμως πρέπει να θωρακιστεί το δικαίωμα στην ελευθερία του λόγου και η προστασία από την καταδίωξη από αρχές και ισχυρούς! Πρέπει να υπάρχουν περιορισμοί και για τους δικομανείς και έχω ακούσει ότι υπάρχουν και χώρες που περιορίζεται η δυνατότητα προσφυγής αυτών των ατόμων. Και όχι, δεν θεωρώ φυσικό ή αποδεκτό να εισβάλλουν στο σπίτι σου και να σου κατάσχουν τον υπολογιστή σου επειδή έχεις ένα link σε κάποιο σάιτ που σατιρίζει έναν τηλεπωλητή! Δεν εμπιστεύομαι αυτό το κράτος, δεν εμπιστεύομαι αυτή τη δικαιοσύνη και θεωρώ ότι τα όσα γίνονται αυτή την περίοδο και προωθούνται από την κυβέρνηση έχουν πολιτικά κίνητρα και κάθε άλλο παρά αποσκοπούν στην προστασία του πολίτη.

Περαστικός είπε...

Πάντως, όποια και αν είναι η θέση σου για το επιθυμητό αποτέλεσμα, ίσως να μη διαφωνείς με το ότι καταβάλλεται προσπάθεια με διάφορους έμμεσους τρόπους για να πειστούν οι πολίτες να αποδεχθούν κάποια μέτρα. Αυτό είναι που επισημαίνω και σε αυτή την ανάρτηση. Τα δελτία ειδήσεων των μέσων πρέπει πάντα να «διαβάζονται ανάμεσα στις γραμμές».

Αν γράψω ότι τον τάδε υφυπουργό τον θεωρώ άνθρωπο της χειρίστης ποιότητας, δεν αποδέχομαι ότι έχει το δικαίωμα να με μηνύσει για αυτή μου την αναφορά, όπως και κανένας άλλος για παρόμοια αναφορά αξιολογικού χαρακτήρα. Τι να κάνουμε, σε αυτό τον κόσμο, ιδίως αν είμαστε δημόσια πρόσωπα, πρέπει να το παίρνουμε απόφαση ότι δεν μπορούμε να αρέσουμε σε όλους (ιδίως αν από την άλλη πλευρά απολαμβάνουμε και ασυλίας και ειδικής μεταχείρισης από τους νόμους - πρέπει να υπάρχει και μια συμμετρία και αντιστάθμιση δικαιωμάτων).