Κυριακή, Ιουλίου 30, 2006

Έξυπνες βόμβες, ανόητοι άνθρωποι

Έξυπνες βόμβες + Ανόητοι ηγέτες = Συνδυασμός που σκοτώνει (αθώους)

Πιστεύω ότι το Ισραήλ διέπραξε ένα μεγάλο λάθος με αυτή την επίθεση εναντίον του Λιβάνου. Όχι μόνο από ηθική ή ανθρωπιστική άποψη, αλλά, ίσως το χειρότερο για το ίδιο, από πολιτική, ακόμη και στρατιωτική άποψη. Όχι, δεν έχω σκοπό να παραστήσω το στρατηγό του καναπέ, όπως κάτι απίθανοι τύποι που εμφανίζονται σε μικρά τηλεοπτικά κανάλια. Απλώς αναρωτιέμαι, ποιο αποτέλεσμα αυτής της σύγκρουσης και με ποιο κόστος θα μπορούσε πλέον να θεωρηθεί επιτυχία για το Ισραήλ; Νομίζω ότι πρόκειται για μια περίπτωση αυτο-εγκλωβισμού σε μια αδιέξοδη κατάσταση, που ήδη έχει κάνει την ηγεσία αυτής της χώρας να αναζητά κάποια αποδεκτή διέξοδο, ενώ συνεχίζεται η απαράδεκτη σφαγή τόσων ανθρώπων.

Η Χεζμπολάχ, δημιούργημα της κατοχής του Λιβάνου από το Ισραήλ, σήμερα, ξανά χάρη στις προσπάθειες του Ισραήλ, με τους αδιάκριτους βομβαρδισμούς και τη συστηματική ερείπωση της χώρας, καταφέρνει το αδιανόητο, να κερδίσει την, πρόσκαιρη έστω, συμπάθεια ακόμη και των Χριστιανών του Λιβάνου και το θαυμασμό όλων των Αράβων. Δεν θα ήταν καλύτερα για το Ισραήλ να διαπραγματευθεί εξαρχής την ανταλλαγή αιχμαλώτων*, όπως έχει ήδη κάνει σε άλλες περιπτώσεις, έστω πλήττοντας παράλληλα και επιλεγμένους στόχους της Χεζμπολάχ στον νότιο Λίβανο ή με κάποια άλλα στοχευμένα και ανάλογα αντίποινα; Υπήρχε αποτελεσματικότερος τρόπος από αυτό που γίνεται σήμερα για να εξασφαλιστεί ότι θα υπάρξει άλλη μια γενιά τρομοκρατών, άλλη μια γενιά μίσους, άλλα αθώα θύματα και από τις δύο πλευρές; Ας υποθέσουμε ότι το Ισραήλ θα καταφέρει να δημιουργήσει μια πραγματική ζώνη ασφαλείας (ακόμη και αυτό μοιάζει απίθανο πλέον), τι άλλο θα είναι αυτή παρά πεδίο βολής για τους εχθρούς του με τους στρατιώτες του να είναι οι στόχοι; Ποιος θα δημιουργήσει τη ζώνη ασφαλείας που θα προστατεύει τη ζώνη ασφαλείας; Ακόμη και το Ισραήλ θα εξακολουθήσει να πλήττεται, σε αυτή την περίπτωση με καλύτερα "μοντέλα" πυραύλων.

Αν υπάρχει κάτι (αν εξακολουθεί να υπάρχει μετά από αυτά τα γεγονότα) που μπορεί να εξασφαλίσει την ασφάλεια των Ισραηλινών πολιτών, αυτό είναι η προώθηση της ειρηνευτικής διαδικασίας με σεβασμό των δικαιωμάτων των Παλαιστινίων. Αντί αυτού, οι Παλαιστίνιοι ζουν υπό καθεστώς τρόμου, εξαθλίωσης και τυραννίας και ο Λίβανος, μια χώρα με φιλοαμερικανική κυβέρνηση που πάσχιζε να αποτινάξει τις επιρροές της Συρίας υπενθυμίζω, που είχε αρχίσει να ορθοποδίζει και να βρίσκει τον παλιό καλό εαυτό της, μια από τις πιο δημοκρατικές και κοσμοπολίτικες χώρες της Μέσης Ανατολής, μετατρέπεται ξανά σε ερείπια, πεδίο συγκρούσεων, και πηγή αστάθειας και απειλών. Αν η πρόσφατη πορεία του Λιβάνου συνεχιζόταν, είναι πολύ πιθανό η Χεζμπολάχ να έχανε σταδιακά την επιρροή της, τώρα όμως;

Νομίζω ότι κάποιοι έκαναν πολύ κακούς υπολογισμούς.
---------------------------------------------------------------------

* Το Ισραήλ έχει περίπου 10.000 Άραβες κρατούμενους στις φυλακές του, μεταξύ αυτών 1.000 γυναίκες και παιδιά - ένα αναγνωρισμένο κράτος δεν κάνει ποτέ απαγωγές.

Υ.Γ. 1 Πολλά πρόσφατα post και σχόλια με διαφορετικές απόψεις για το θέμα θα βρείτε στο blog του Μαύρου Γάτου.

Υ.Γ. 2 Αφορμή για αυτό το post υπήρξε ο βομβαρδισμός των Ισραηλινών που είχε ως αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους πολλά παιδιά και άλλοι άμαχοι. Ένα περιστατικό που ακολουθεί τη σφαγή των παρατηρητών του ΟΗΕ (αναρωτιέμαι σε ποια άλλη χώρα θα είχαν συγχωρεθεί όλα αυτά). Αυτό που προέχει είναι η άμεση κατάπαυση του πυρός και σε δεύτερη φάση η προώθηση της ειρηνευτικής διαδικασίας, της μόνης πραγματικής λύσης για την περιοχή.

6 σχόλια:

Ρεγγίνα Μπούκουρα είπε...

Αναρωτιέσαι σε ποια άλλη χώρα θα είχαν συγχωρεθεί όλα αυτά.
Μαλλον σε ελάχιστες,μετρημένες στα δαχτυλα,γιατι ως γνωστο (πια) η ανθρώπινη ζωή σε κάποιες χωρες μετρά περισσότερο απ'ότι σε κάποιες άλλες.

Nyktipolos είπε...

Πρώτη φορά διαβάζω ένα επίκαιρο σχόλιο με το οποίο δεν έχω να διαφωνήσω σε κανένα σημείο.

Μου αρέσουν πολύ τα σκίτσα σου. Είσαι επαγγελματίας;

περαστικός είπε...

Γεια σας.

Δυστυχώς Regina, έτσι είναι.

Όχι Nyktipolos, δεν είμαι επαγγελματίας, αλλά είναι κάτι το οποίο απολαμβάνω να κάνω. Ποιος ξέρει, ίσως κάποτε να ασχοληθώ πιο σοβαρά.

OldSkipper είπε...

Αχ, αγαπητε Περαστικε - ολα ειναι ενα "ναι μεν αλλα" δυστυχως.

Σιγουρα οι Ισραηλινοι ειναι εγκλωβισμενοι στις επιλογες τους. Αλλα το ιδιο ειναι και οι Αραβες στο συνολο τους.

Ολοι εχουν βρει την τσιχλα της "Χεζμπολλαχ-που-δημιουργηθηκε - μετα-την-ισραηλινη-εισβολη" για να δικαιολογησουν την Χεζμπολλαχ.

Κανεις δεν θυμαται οτι ενωμενος ολοκληρος ο αραβικος κοσμος επιτεθηκε στο Ισραηλ (στρατιωτικη επιθεση, οχι αστεια) μια μονο μερα μετα την ιδρυση του. Κανεις δεν θυμαται τις επανειλημμενες στρατιωτικες εισβολες των αραβικων κρατων στο Ισραηλ.

Που σημαινει, οτι __ποτε__ σε αυτην την περιοχη δεν υπηρξε η δυνατοτητα διαλογου και καλης γειτονιας.

Που σημαινει επισης, οτι το επιχειρημα "ποιος αρχισε και ποιος πρωτοεκανε στρατιωτικη εισβολη" (που εγω το θεωρω ανοητο ετσι κι αλλιως) βαραινει σημαντικα υπερ των ισραηλινων. Κι ομως χρησιμοποιειται για να δικαιολογησει τους αραβες.

Οταν οι ισραηλινοι υποστηριζουν οτι *αμυνονται* απο την ιδρυση του κρατους τους μεχρι σημερα, δεν λενε ψεμματα.

Απο την στιγμη που ολοι μπηκαν σε μια "λογικη" του πολεμου, βρασε ρυζι. Φυσικα και ειναι - στα δικα μου ματια - εγκλημα να σκοτωνεις παιδια στον Λιβανο. Η λογικη του πολεμου ομως προσπαθει να μας πεισει, οτι προκειται για αμυνα.

Και αντε εμεις τωρα να πεισουμε τους εμπολεμους απο 50ετιας, οτι η λογικη τους ειναι λαθος.

περαστικός είπε...

Γεια σου Oldskipper, σκόπιμα δεν ασχολήθηκα ιστορικά με το θέμα. Αυτό που λέω είναι ότι η συγκεκριμένη επίθεση και εισβολή στον Λίβανο ήταν ένα μεγάλο λάθος, ηθικό, πολιτικό, ακόμη και στρατιωτικό, τουλάχιστον στην έκταση και με τον τρόπο που έγινε και με δεδομένα τα γεγονότα που προηγήθηκαν.

Φοβάμαι ότι τα πράγματα είναι τόσο μπλεγμένα ιστορικά, ώστε κάποιος μπορεί να παρουσιάζει ατέλειωτα επιχειρήματα όποια πλευρά και αν επιλέξει να υπερασπιστεί. Θα υπενθυμίσω ότι και η ίδρυση του Ισραήλ με βομβιστικές επιθέσεις και "τρομοκρατικές" μεθόδους ξεκίνησε. Όλα όσα έγιναν σε αυτή την περιοχή βασίζονται στην αρχή των τετελεσμένων και όχι σε κάποια ηθική. Αν ξεκινήσεις τέτοια συζήτηση, δύσκολα θα βρεις άκρη. Προέχει κάποιο ιστορικό δικαίωμα των Εβραίων ή το δικαίωμα όσων ζούσαν στην περιοχή από αιώνες; Ίσως αυτός που φταίει πραγματικά να είναι ο Αυτοκράτορας Αδριανός που μετά την καταστολή της δεύτερης μεγάλης εξέγερσης των Εβραίων το 132 μΧ εξόρισε όλο τον εβραϊκό πληθυσμό και ονόμασε την περιοχή Συρία-Παλαιστίνη (Syria Palaestina). Μπορούμε όμως να του ζητήσουμε να λογοδοτήσει;

Το θέμα είναι τι γίνεται τώρα. Το Ισαήλ, αυτή τη στιγμή, δεν απειλείται άμεσα από άλλα αραβικά κράτη. Θα ήταν καλύτερα λοιπόν, αφού είναι και η μεγαλύτερη δύναμη στην περιοχή, αν αντί για τον πόλεμο εργαζόταν για την ειρήνη. Το ίδιο ισχύει για τον προστάτη του. Όταν όμως οι ΗΠΑ στέλνουν εξπρές αποστολές βομβών, μπλοκάρουν κάθε ψήφισμα για εκεχειρία και ουσιαστικά υποστηρίζουν αυτή την επίθεση του Ισραήλ μάλλον για τις δικές τους σκοπιμότητες (τη "νέα" Μέση Ανατολή) δεν βλέπω πολλές ελπίδες.

Ειλικρινά, εγώ δυσκολεύομαι να κάνω ηθικές κρίσεις. Δεν μπορώ να μπω ούτε στη θέση ενός 20χρονου μαχητή της Χεζμπολάχ που έχασε τον πατέρα του όταν ήταν παιδί στην προηγούμενη εισβολή του Λιβάνου, ούτε στη θέση κάποιου Ισραηλινού που έχασε το παιδί του σε κάποια επίθεση αυτοκτονίας. Αυτό όμως που βλέπω ξεκάθαρα είναι ότι όσα γίνονται τώρα, μόνο την ειρήνη δεν προωθούν, ανανεώνουν το μίσος και μεγάλο μέρος της ευθύνης για αυτό ανήκει στη διεθνή κοινότητα και στις ΗΠΑ που δεν επιβάλλουν άμεση κατάπαυση του πυρός, με απελευθέρωση των Ισραηλινών στρατιωτών που έχουν απαχθεί και επαναδρομολόγηση της ειρηνευτικής διαδικασίας. Δυστυχώς, δεν γίνεται καμία προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση διότι προφανώς οι στόχοι και του Ισραήλ και των ΗΠΑ έχουν διευρυνθεί πλέον (μιλάω για αυτές τις πλευρές όχι διότι μεροληπτώ αλλά διότι είναι συντριπτικά οι πιο ισχυρές και η πρωτοβουλία είναι δική τους).

Τα αραβικά κράτη δεν επιτίθενται πλέον στο Ισραήλ, τα περισσότερα πλέον το ανέχονται ή ακόμη έχουν και σχετικά ομαλές σχέσεις μαζί του (Αίγυπτος), η Συρία είναι αποδυναμωμένη προσπαθώντας να παίξει παιχνίδια στο Λίβανο με όλο και μικρότερη αποτελεσματικότητα και ουσιαστικά μόνο το Ιράν απομένει, με ρητορικές κορώνες και πολύ μακριά από τα σύνορα του Ισραήλ (μια πυραυλική επίθεση από το Ιράν, κάτι απίθανο, θα είναι και αυτή συνέπεια των γεγονότων στον Λίβανο). Το μόνο κράτος που είχε καλύτερες επιλογές αλλά εγκλωβίστηκε με τις πρόσφατες αποφάσεις του είναι το Ισραήλ. Όσο για τους δυστυχείς και εξαθλιωμένους Παλαιστινίους, φοβάμαι ότι αυτοί έτσι και αλλιώς είναι εγκλωβισμένοι πίσω από τείχη ασφαλείας, ζώντας ουσιαστικά σε ένα τεράστιο στρατόπεδο συγκέντρωσης.

Υπάρχει πράγματι και στον πόλεμο μια αρχή "αναλογικότητας". Δεν μπορείς να ισοπεδώνεις πόλεις και να ερειπώνεις μια χώρα για την απαγωγή δύο στρατιωτών ενώ υπήρχαν πολύ πιο σίγουροι τρόποι για να τους πάρεις πίσω (διαπραγματεύσεις, ανταλλαγή αιχμαλώτων) και εφόσον τέλος πάντων θα μπορούσες να εφαρμόσεις παράλληλα στοχευμένα αντίποινα. Υπενθυμίζω ξανά ότι το Ισραήλ έχει χιλιάδες Άραβες αιχμαλώτους στις φυλακές του.

Υποψιάζομαι λοιπόν ότι πίσω από αυτά υποκρύπτονται άλλες σκοπιμότητες. Λυπάμαι πολύ για αυτό που συμβαίνει στον Λίβανο, σε ανθρώπους που δεν έχουν καν σχέση με αυτή τη σύγκρουση. Η Χεζμπολάχ όντως αποτελούσε ένα πρόβλημα, αλλά πιστεύω ότι η επιρροή της σταδιακά θα μειωνόταν. Αντίθετα, τώρα είναι πολύ πιθανό να βγει ενισχυμένη από τη σύγκρουση. Ποιο σκοπό εξυπηρέτησε αυτή η συστηματική καταστροφή της υποδομής του Λιβάνου; Νομίζω ότι το Ισραήλ προχώρησε, χωρίς να το δηλώνει φανερά, σε μια λογική μαζικών αντιποίνων(την πληρώνετε όλοι για να αναγκαστείτε να στραφείτε εναντίον της Χεζμπολάχ, ανεξάρτητα από το αν την υποστηρίζετε ή όχι ή αν έχετε σχέση μαζί της). Δεν είμαι μονομερής, σίγουρα μια χώρα είναι υπεύθυνη για επιθέσεις που ξεκινούν από το έδαφός της. Η αντίδραση του Ισραήλ όμως είναι δυσανάλογη, όπως παραδέχθηκαν ακόμη και οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές του (ας μην ξεχνάμε, μιλάμε για μια χώρα που είχε υπό κατοχή για περίπου 20 χρόνια).

Τέλος, το ερώτημα παραμένει αναπάντητο, εξασφαλίζει κάτι θετικό για το ίδιο με αυτό τον τρόπο το Ισραήλ; Βελτιώνει την ασφάλειά του; Κερδίζει κάτι; Ήδη νομίζω ότι ακόμη και η αποτελεσματικότητα της πολεμικής του μηχανής έχει αρχίσει και τίθεται εν αμφιβόλω. Επίτηδες έθεσα το κείμενο σε αυτή τη βάση και όχι στο ποιος έχει δίκαιο ή άδικο. Το ζητούμενο είναι η ειρήνη, ο σεβασμός και η ασφάλεια για όλους.

Το Ισραήλ είναι μια χώρα που θαυμάζω για τα επιτεύγματά της. Λυπάμαι όμως για τις επιλογές της και την πορεία που ακολουθεί. Αυτή την περίοδο, την περίοδο της ισχύος της, θα έπρεπε να ενδιαφέρεται περισσότερο για την ειρήνη. Η αλαζονεία δεν έκανε καλό σε κανέναν.

nantia είπε...

ΟΙ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΙ ΕΓΙΝΑΝ ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΑΠΟ ΤΟ STATE DEPARTMENT ΠΕΡΑΣΤΙΚΕ..ΧΟΝΤΡΑ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΝΕΟ ΧΑΡΤΗ ΤΗΣ ΜΕΣΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΙΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΙΕΣ ΕΞΟΡΥΞΗΣ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ.ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟ ΟΤΙ ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΜΙΣΟΣ,ΙΣΩΣ ΝΑ ΧΟΥΝ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥΣ ΕΝΑ ΣΧΕΔΙΟ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΦΥΓΟΥΝ 'Η ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΟΙ ΚΟΝΤΟΦΘΑΛΜΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΥΠΟΛΟΓΙΣΟΥΝ.....