Κλασσική
περίπτωση κατάρρευσης λόγω υπέρβαρου Εγώ. Για όποιον δεν κατάλαβε, εδώ. Παλιοαχάριστοι,
δεν τον θέλετε τον σωτήρα σας, αυτόν που ήρε τον σταυρό των αμαρτιών σας, που
θυσιάζεται για εσάς, τον ταπεινό, και τον θάβετε στις δημοσκοπήσεις, αντί
να του στήνετε αγάλματα και μνημεία. Σώστε την «Ελιά» για να σώσετε την Ελλάδα, χωρίς Ελιά, Ελλάδα γιοκ! Το μόνο που δεν μας είπε, για να παραφράσουμε μία και να χρησιμοποιήσουμε άλλη μία ρήση Γάλλου ανδρός, είναι «Η Ελλάδα είμαι εγώ»** και «Το κράτος είμαι εγώ»***. Αν θέλετε λοιπόν να σωθήτε και να σώσετε τη χώρα, σώστε τον ίδιο και το δήθεν υπερπασοκικό κομματίδιό του - αν τον πιστεύετε και συμμερίζεστε την εκτίμησή του φυσικά.
* Μετά από εμένα ο
κατακλυσμός/το χάος, αποδίδεται στον Λουδοβίκο XV, βασιλιά της Γαλλίας.
** La France - c'est moi! - Ντε Γκολ.
*** L'État, c'est moi - Λουδοβίκος XIV.
Προσοχή στις απομιμήσεις των παραπάνω που πάσχουν από delusions of grandeur.
Στις ανασκαφές από μικρός έφεση είχε μεγάλη
Και όταν μεγάλωσε έγινε η πιο τρανή σκαπάνη
Όλα τα ξετρύπωνε που ήταν παλιά και αρχαία
Μόλις εχθές μας έφερε του Περικλή την ένδοξη την περικεφαλαία
Μα όταν δεν τον βλέπανε (και πρόσεχε πολύ) ξαναγυρνούσε πάλι
Εκεί που έκανε παιδί την πρώτη του - και τόσο ηδονική - ανασκαφή.
...περπατούσε στην Πανεπιστημίου. Ατιμέλητα μαλλιά, μπλούζα πλεχτή, φαρδιά, τζιν σορτ, μαύρο καλσόν, μαύρα μποτάκια. Κάπως όπως στο σκίτσο τη θυμάμαι.
Δύο άνθρωποι, που τους ένωσε ο έρωτας (μπορείτε να διαβάσετε στη Lifo την πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία τους), προχωρούν σε ένα πολύ θαρραλέο και πολύ ενδιαφέρον εγχείρημα, να
ανοίξουν ένα βιβλιοπωλείο, τον «βιβλιόκηπο», που θα λειτουργεί και ως πολιτιστικό
κέντρο, στη Ζίτσα, ένα χωριό λίγων εκατοντάδων κατοίκων στην Ήπειρο. Όπως αναφέρεται
χαρακτηριστικά, θα είναι το πρώτο βιβλιοπωλείο στα 800 χρόνια ιστορίας του
χωριού. Οι άνθρωποι αυτοί, η Άννα (που ήλθε τουρίστρια από την Αμερική, αλλά
την κράτησε στη Ζίτσα ο έρωτας) και ο Κώστας, χρειάζονται και αξίζουν τη στήριξη
όσων μπορούν σε αυτή την πρωτοβουλία τους, οικονομική ή σε είδος (βιβλία) και προσφέρουν
και κάποια ωραία δωράκια σαν ευχαριστίες για αυτή τη στήριξη. Πληροφορίες για το
πώς μπορείτε να βοηθήσετε θα βρείτε εδώ και τη σελίδα του βιβλιόκηπου στο fb εδώ.
Μακάρι να ανθίσει και να καρπίσει ο βιβλιόκηπος.
Πήγα στις αρχές της εβδομάδας για κάποια δουλειά στην τράπεζα. Η ουρά
μεγάλη. Κάποια στιγμή, ακούω μια παιδική φωνή πίσω μου. Ένας νεαρός μπροστά μου
κοιτάζει και κάνει νόημα πίσω παραχωρώντας τη θέση του σε μια μαύρη κυρία που
σπρώχνει χαμογελώντας ένα καροτσάκι με μια υπέροχη μπέμπα με χρωματιστό
σκουφάκι. Η μπέμπα γίνεται το επίκεντρο της προσοχής, τα κατσουφιασμένα πρόσωπα
γίνονται χαμογελαστά και η δυσάρεστη αναμονή γίνεται παιχνίδι. Καθώς αποχωρεί
από το ταμείο, περνώντας από μπροστά μας, μας χαιρετά όλους κουνώντας το χέρι
και χαρίζοντάς μας χαμόγελα με τον αέρα σταρ.
Μπέμπα - Ρατσισμός/ΧΑ: 1 σίγουρο.
