Το ροκ του φορολογούμενου

Να μελοποιηθεί σε στυλ grundge.

In the bank I paid the tax, I paid the fucking tax, in the bank,

I am Greek, I owe the world the air I breathe, every single cell in me,

I owe to the bank, I owe to the state,

I owe for the glory of Hellas,

Kiss my ass,

Kiss my ass,

Kiss my ass,

They said it on the TV,

I lived on borrowed money,

On borrowed time,

A borrowed life,

I’ve got to give them back,

And buy a new jeep,

It is my sacred duty,
.

Christine Lagarde, take it easy on the tan,

Please don’t talk us down,

Dominique Stross Kan, please don’t screw our sorry ass,

Please don’t screw our sorry ass,

Please don’t screw our sorry ass,

We’ re just some worthless prats,

Will pay what’s due to the EU,

The square is empty, we submit now, we all know,

What we must do,

What we must pay,

What we must say,

EU, EU, I owe you,

EU, EU, I owe you,

EU, EU, I owe you,

IMF, IMF,

I am falling

I am fading,

I am faking,

Please don’t hit me,

I’ll pay,

The fascist police shall see to it,

They just put a cocktail molotov in my bag, it looks convincing to the judge,

See you in hell,

Bankrupt country,

Bankrupt nation,

Now I go in hibernation.

Pray to Goldman Sachs for our salvation.

Ποίηση, καλύτερη από αναλύσεις

Οι εργάτες φωνάζουν για ψωμί.
Οι έμποροι φωνάζουν για αγορές.
Οι άνεργοι πεινούσαν. Τώρα
πεινάνε και όσοι εργάζονται…

Αυτοί που αρπάνε το φαΐ από το τραπέζι
κηρύχνουν τη λιτότητα.
Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα,
ζητάν θυσίες.
Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους
για τις μεγάλες εποχές που θα ‘ρθουν.
Αυτοί που τη χώρα σέρνουνε στην άβυσσο
λεν πως η τέχνη να κυβερνάς το λαό είναι πάρα πολύ δύσκολη…

Όχι, δεν τα έγραψε κάποιος δικός μας σήμερα, τα έγραψε ο Μπέρτολτ Μπρεχτ τη δεκαετία του 1930. Μεταφέρω ένα μικρό δείγμα εδώ σε μετάφραση του Μάριου Πλωρίτη. Αναζητήστε τα. Τα έχω σε μια έκδοση του 1978, εκδόσεις Θεμέλιο.

Θα έπρεπε να χαίρονται που τους πετάνε μόνο αβγά, ακόμη.

Στίγματα

Περπατούσε στην Πατησίων,

Αδύνατος και βασανισμένος,

Από τα χέρια του έσταζε αίμα,

Από τα πόδια του έσταζε αίμα,

Το κορμί του όλο πληγές,

Σταυρώθηκε για τη δόση του,

Ο πρεζάκιας.

Αυτοδυναμούλης

Και μέσα σε όλα τα άλλα μας προέκυψε άλλος ένας αυτοδυναμούλης και των καθαρών λύσεων (σαν αυτές που μας φτάσανε στα σημερινά μεγαλεία). Πρέπει να κυβερνήσει και αυτό το παιδί. Το συγκεκριμένο στρουμφ θεωρείται πάντως ιδιαιτέρως επικίνδυνο, καθώς έχει ακραίες και μαξιμαλιστικές θέσεις σε θέματα μετανάστευσης και εξωτερικής πολιτικής που ΛΑ(ΟΣ)ϊκίζουν, ενώ περιστοιχίζεται από κύκλους και δίκτυα που αποτελούνται από το είδους του ανθρώπου που ο λαός αποκαλεί με τον άκομψο όρο «λεβεντομαλάκας».

Λα λα αυτοδυναμία λα αυτοδυναμία λαλαλαλαλα αυτοδυναμία λαλαλα λαλα αυτοδυναμία λαλα αυτοδυναμία λαλαλαλαλα καθαρές λύσεις.

ΠΑΣΟΚΟΝΕΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, με μπλε και πράσινα μηδενικά.

Αχ, βρε Δήμητρα…

 

Έκανα την Κυριακάτικη, απογευματινή βόλτα μου, για να χωνέψω μετά το φαγοπότι στο σπίτι των γονιών μου. Στην Κοραή με πλησίασε μια εξαιρετικά αδύνατη, πολύ μικροκαμωμένη και καταπονημένη γυναίκα. Αρκετά εύγλωττη και επικοινωνιακή, σε αντίθεση με τα πρεζόνια που συνήθως συναντώ να επαιτούν, μου ζήτησε να της πάρω κάτι να φάει. Μου συστήθηκε με το όνομά της και με ρώτησε το δικό μου. Ζήτησε την άδειά μου να μου μιλάει στον ενικό. Περπατήσαμε μαζί ως το κοντινότερο περίπτερο και στη διαδρομή μου είπε ότι ήταν σε πρόγραμμα μεθαδόνης, με διαβεβαίωσε ότι δεν έκανε πλέον χρήση, κάτι όχι εντελώς απίθανο με δεδομένη τη συμπεριφορά και τον τρόπο ομιλίας της, αλλά ήταν άστεγη. Επωφελήθηκα και της έκανα και εγώ κάποιες ερωτήσεις. Φτάνοντας στο περίπτερο, το αίτημα για φαγητό άλλαξε σε δύο πακέτα τσιγάρα και ένα μπουκαλάκι πορτοκαλάδα.

Της αγόρασα αυτά που ήθελε και τη ρώτησα αν η ουσία στην οποία είχε εθιστεί ήταν η ηρωίνη. Μου απάντησε καταφατικά και μετά τη ρώτησα πώς γίνεται όταν βλέπεις παντού γύρω σου πώς καταντάει αυτή η ουσία τους ανθρώπους να αποφασίσεις να γίνεις ο ίδιος χρήστης. Μήπως βλέποντας αυτή την εξαθλίωση, τους ακρωτηριασμένους από τη γάγγραινα, τα ζόμπι (δεν χρησιμοποίησα αυτή τη λέξη) σκέφτεσαι «α, να, θέλω και εγώ να γίνω σαν και αυτούς, σίγουρα αυτό είναι καλή ιδέα»; Γέλασε και μου απάντησε ότι ξεκίνησε παλιά να κάνει χρήση (έχουμε, όπως μου είπε, την ίδια ηλικία, αν και φαινόταν μεγαλύτερη λόγω των καταχρήσεων και των κακουχιών) και είναι από επαρχιακή πόλη, είχε σε μεγάλο βαθμό άγνοια, ήταν πάντα πνεύμα αντίδρασης, «αν της έλεγαν να καθίσει έτσι στο ποδήλατο, εκείνη καθόταν αλλιώς», και παρασυρόταν από τους έρωτές της. Εκείνος που της γνώρισε τον κόσμο των ναρκωτικών ήταν ένας από τους πρώτους έρωτές της που και ο ίδιος ήταν εθισμένος. Παρεμπιπτόντως, είχε παντρευτεί και είχε χωρίσει. Μου είπε ότι γενικά τα πρεζόνια λένε πολλές ιστορίες για το πώς ξεκίνησαν, πολλές φορές ψεύτικες και κάποιες  φορές αληθινές.

Μιλήσαμε κάποια ώρα και φάνηκε ότι το ήθελε αυτό. Αρκετά καταφερτζού, θα ήταν θαυμάσια πωλητής ή ικανή σε κάποιο επάγγελμα με απαιτήσεις διαπροσωπικής επικοινωνίας. Παρά τη ζημιά που είχε πάθει μου φάνηκε αρκετά ευφυής και συγκροτημένη. Είπαμε διάφορα, ακόμη και θέματα που άπτονταν της πολιτικής. Μου είπε ότι το νέο νομοσχέδιο για τα ναρκωτικά θα βοηθήσει πολύ κόσμο. Καθώς χωρίζαμε την ευχήθηκα καλή τύχη.
Βρε, τη Δήμητρα… τη συνομήλική μου.

Η φωτογραφία παρακάτω, αιώρα ψηλά, στην Αιόλου, από τη σημερινή μου βόλτα.

Πιγκουίνος

- Ε, λοιπόν, ναι, θεωρώ την αφαίρεση των χρυσών οδόντων δίκαιο και αναλογικό φορολογικό μέτρο. Δεν μπορείς να δηλώνεις άπορος και άνευ περιουσιακών στοιχείων και να κρύβεις πολύτιμα μέταλλα στη στοματική σου κοιλότητα… να έχεις ουσιαστικά ένα χρυσορυχείο στο στόμα σου και το κράτος να αδυνατεί να πληρώσει μισθούς και συντάξεις. Οφείλεις και εσύ να συμβάλεις διά του χρυσού οδόντος σου. Μήπως δεν θα μπορείς να φας επειδή θα σου λείπει ένα δοντάκι; Δεν είναι πιο σημαντική η προσπάθεια που καταβάλλουμε για τη σωτηρία της πατρίδας; Έχω άδικο; Κάνω κάποιο λάθος; Σας ερωτώ.

Γκριν Γκόμπλιν

Εντάξει, ξεχνάμε το κάλεσμα της προηγούμενης ανάρτησης καθώς δεν είδα ανταπόκριση. Το καταλαβαίνω, η κοινωνία βράζει από θυμό, αλλά δεν έχει διέξοδο. Πολυδιασπασμένη και με τη μία ομάδα να μισεί την άλλη. Να δούμε που θα μας οδηγήσουν όλα αυτά.

Οι κυβερνώντες άρχισαν τις πατριωτικές κορώνες. Πώς το έλεγε ο Samuel Johnson; Ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο του απατεώνα (patriotism is the last refuge of a scoundrel). Θα έλεγα ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση τον πατριωτισμό (των άλλων) επικαλούνται οι ανίκανοι, οι άχρηστοι, οι διεφθαρμένοι, οι τελειωμένοι. Τι κάνατε κύριοι τα τελευταία δύο χρόνια που κυβερνούσατε; Με ποιο δικαίωμα εξακολουθείτε να κυβερνάτε έχοντας επιδείξει τέτοια ανικανότητα; Τι μέτρα λάβατε πέρα από τα φορομπηχτικά; Ποιες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις κάνατε; Μόνο να επιβάλετε φόρους ξέρετε. Φόρους άδικους, φόρους καθολικούς, τους οποίους δεν ξέρετε πώς να εισπράξετε, αλλά και η κοινωνία αδυνατεί να καταβάλει πλέον. Με αυτό τον τρόπο καταστρέφετε ακόμη περισσότερο τη χώρα, φέρνετε το χάος και μας οδηγείτε σε αδιέξοδο. Μπορεί να μη γίνεται επανάσταση, αλλά έρχεται ένας σιωπηρός και μελαγχολικός θάνατος. Μπορεί να μην καταστραφούμε από τη φωτιά, αλλά θα καταστραφούμε από το ψύχος, μπορεί να μην καταστραφούμε με μια έκρηξη, αλλά σβήνουμε από παράλυση. Σε επόμενο χρόνο, η βία, με τη μία μορφή ή την άλλη, θα επικρατήσει πριν να δημιουργηθεί η διάδοχος κατάσταση, καθώς θα υπάρχει ένα μεγάλο κενό και αγώνας για επικράτηση.

Βέβαια, τίποτα από αυτά δεν καταλαβαίνετε ή δεν θέλετε να παραδεχθείτε καθώς το μόνο που υπάρχει για εσάς είναι η προσκόλλησή σας στην εξουσία, είστε σαν τα στρείδια κολλημένα στην πέτρα, είστε φαιδροί και γελοίοι, αλλά τι να πεις και για αυτούς που σας ψήφιζαν τόσο καιρό; Δεν πρόκειται για ψηφοφόρους και πολίτες, αλλά για πελάτες σας. Θυμάμαι ακόμη τον προϊστάμενο της τελευταίας επιχείρησης όπου εργάστηκα, πριν να γίνω ελεύθερος επαγγελματίας, που μας προέτρεπε να ψηφίσουμε Σημίτη… για να ανέβει πάλι το χρηματιστήριο. Οι αξιόπιστες λύσεις, η πασοκονεοδημοκρατία. Όποιος τολμούσε να πει πριν από μόλις λίγα χρόνια ότι βρισκόμαστε σε μια αδιέξοδη πορεία που μας οδηγεί με διακόσια χιλιόμετρα πάνω στον τοίχο γινόταν στόχος ειρωνικών σχολίων. Ακόμη και στις τελευταίες εκλογές όλοι περίμεναν τη σωτηρία από τον Γιωργάκη. Πρέπει να πούμε πάντως ότι Κωστάκης και Γιωργάκης κατάφεραν να κάνουν τον Σημιταρά να μοιάζει με γίγαντα της πολιτικής. Αυτό και αν είναι κατόρθωμα.

Δεν μου ήλθε ακόμη η ειδοποίηση για το τέλος επιτηδεύματος και την εισφορά κοινωνικής αλληλεγγύης, αλλά την είδα στο taxisnet. Αισθάνθηκα να ανακατεύεται στο στομάχι μου. Κάτι αντιδρούσε πολύ βαθιά μέσα μου. Ένα αίσθημα βαθιάς αδικίας και θυμού. Είναι μια βάρβαρη ληστεία μετά βιασμού αυτό που υφιστάμεθα. Πού να έλθει και ο λογαριασμός της ΔΕΗ με το χαράτσι επειδή έχεις ένα σπίτι για να μένεις. Είσαι φτωχός; Εξαθλιωμένος; Δεν με ενδιαφέρει, θα πληρώσει φόρο επειδή συμβαίνει να μένεις σε ένα ιδιόκτητο δυαράκι, γκαρσονιέρα. Αλλά σκέφτομαι και επιχειρήσεις που βασίζονται σε μεγάλα ακίνητα, όπως τα ξενοδοχεία. Αυτό σίγουρα θα ωφελήσει την οικονομία.

Να μη θίξουμε τα κακώς κείμενα, οπότε τι κάνουμε; Φόροι, τέλη, χαράτσια σε όσους παράγουν, σε όσους εργάζονται, σε όσους πληρώνουν. Σφάζουν την αγελάδα για να φάνε ό,τι κρέας της έχει απομείνει. Αύριο το πρωί όμως ποιον θα αρμέξουν; Ο Γιωργάκης ο ανίκανος που ήδη μία φορά έριξε την πετσέτα για να την μαζέψει πάλι θα έπρεπε να παραιτηθεί αμέσως λόγω αποδεδειγμένης ανικανότητας. Το ίδιο ισχύει για τον «ευφυή» και ευφραδή Ευάγγελο. Πόσο λίγοι αποδεικνύονται όλοι οι «κατάλληλοί μας» όταν περνούν από τη δοκιμασία της πραγματικότητας.

Αντιλαμβάνομαι ότι στα σκαριά βρίσκεται κίνημα «δεν πληρώνω» για τα χαράτσια. Φυσικά, πολλοί δεν θα πληρώσουν από ανάγκη. Τα αισθήματά μου είναι τέτοια που και εγώ δεν ξέρω τι θα κάνω. Δεν είναι τόσο ένας επιφανειακός θυμός όσο κάτι βαθύτερο. Ένα αίσθημα ότι σε εξευτελίζουν και σε ταπεινώνουν και απαιτούν να υποκλίνεσαι κιόλας και μπροστά τους. Άκουσα στο ραδιόφωνο ότι υπάλληλοι εφοριών λένε ψιθυριστά στους διαμαρτυρόμενους πολίτες ότι και αυτοί δεν μπορούν να πληρώσουν. Αυτό και αν είναι κατόρθωμα του πολιτικού κατεστημένου μας. Να απονομιμοποιήσουν πλήρως τα κράτος.

Δεν ξέρω τι μας περιμένει, αλλά προτείνω σιγά-σιγά να μετατρέπετε τις καταθέσεις σας σε κονσέρβες και ξηρά τροφή, ίσως και κάνα μπουκαλάκι νερό, ποτέ δεν ξέρεις… ίσως να ανθίσει και καμιά μαύρη αγορά, πολλές ευκαιρίες για όσους έχουν πλούτο σε είδος.

Αφήστε άθλιοι πολιτικοί μας τις κορώνες, δεν μπορείτε και δεν θέλουμε να μας σώσετε εσείς. Όσοι δεν είστε διεφθαρμένοι είστε αποδεδειγμένα άχρηστοι και ανίκανοι. Λέτε ότι περνάτε δύσκολα και κάνετε θυσίες για να μας σώσετε. Κουβαλάτε λέει σταυρό. Γιατί; Σας υποχρεώνει κανένας να μας εξουσιάζετε; Είστε διάδοχοι κάποιας κληρονομικής μοναρχίας; Είστε βασιλείς; Δεν υπάρχουν άλλοι ικανότεροι από εσάς; Δεν καταλαβαίνετε ότι όσο μιλάτε τόσο τρέφετε την οργή εναντίον σας; Θέλετε να φάτε ξύλο ή χειρότερα;

ΟΥΣΤ ΑΛΗΤΕΣ!